تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 271

مساهمون:

ص٢٧١
دروغ بوده زيانش ( كيفر و سزاى دروغ گفتن ) براى او است ( براى كسى است كه آن حديث را براى شما نقل كرده ) . 6 - در كتاب اجازات سيّد بن طاوس ( خدا از او راضى و خشنود بوده و او را از رحمت و مهربانيش بهره‌مند گرداند ) است از آنچه را كه از كتاب حسن بن محبوب به نسبت دادن و پيوسته نمودن او بيرون آورده ( نقل كرده ) است راوى و نقل‌كننده گفته : به ابى عبد اللَّه ( امام صادق ، عليه السّلام ) گفتم : حديث و سخنى را ميشنوم نميدانم شنيدن آن از تو است يا از پدرت ( چه كنم ) ؟ فرمود : آنچه ( هر حديث و سخنى ) را از من شنيدى آن را از رسول خدا ( صلّى اللَّه عليه و آله ) روايت نموده و نقل كن ( زيرا آنچه را من يا پدرم گفته و ميگويم رسول خدا فرموده است ) . 7 - از ابن مختار يا از ديگرى كه آن را به آخرين راوى