بهتر دانست از سابق متوجه خراسان شد و پيشتر از اينكه بابر بخراسان برسد از فرزندان سلطان حسين ميرزا بديع الزّمان ميرزا و مظفر حسين ميرزا بشراكت بر تخت خلافت نشستند ، در روز دوشنبه هشتم ماه جمادى الاولى سال نهصد و دوازده ، بابر با مرزايان ملاقات نمود در غرغاب و باستدعاى ايشان در هرات نزول فرمودند ، و بابر در هشتم شعبان اين سال بكابل برگشت - تاريخ اكبرى .
و بعد از سال ديگر كه سال نهصد و سيزده باشد ظهر الدّين بابر متوجه قندهار شد و آن حضرت قندهار را بناصر ميرزا كه برادر جهانگير ميرزا بود عنايت فرمود و بكابل برگشت - تاريخ اكبرى .
سال نهصد و سيزدهم :
لشكر كشيدن شاهى بيك بخراسان در نهصد و سيزده و با بديع الزمان ميرزا و مظفر حسين ميرزا پسران سلطان حسين ميرزا كه بسلطنت شريك بودند جنگ كرد و نصرت يافت ، بديع الزمان ميرزا كه مقدم اولاد سلطان حسين ميرزا بود بعراق گريخت و ديگران بعضى در دست اوزبك كشته شدند و بعضى مردند ، و شاهى بيك در پادشاهى خراسان متمكن شد ، و چون سه سال و نيم از اين تاريخ گذشت ، شاه إسماعيل لشكر بخراسان كشيد و او را در مرو در نهصد و شانزده كشت - لب .
رفتن شاه إسماعيل بر سر علاء الدولة ذو القدر در نهصد و سيزده ، بابر بار دوم در نهصد و سيزده متوجه فتح هندوستان شد و بار سوم در نهصد و بيست و پنج متوجه هندوستان شد - تاريخ اكبرى . ولادت همايون پسر بابر در شب سهشنبه ماه ذىقعده سنهء نهصد و سيزده از ماهم بيگم از اعيان و اشراف خراسان و بسلطان حسين ميرزا نسبت خويشى دارند . و فوت همايون در نهصد و شصت و سه - تاريخ اكبرى .
سال نهصد و چهاردهم :
شاه إسماعيل در نهصد و چهارده متوجّه عراق شد و باريك بيك پرناك چون خبردار شد نامراد را برداشته بروم و شام گريخت و آن ولايت بىجنگ مفتوح شد و حكومت آنجا بخادم بيك أمير ديوان ارزانى داشتند ، و او را خليفة الخلفا لقب دادند