عزّ الدّين بن مسعود بن نور الدّين ارسلان شاه بعد از پدر حاكم شد و او دهم است از شعبهء دوّم اتابكان ، و بدر الدّين لؤلؤ مدبّر ملك بود ، و بعد از اندك مدّتى وفات يافت ، و ايالت موصل بر بدر الدّين قرار گرفت ، و در سنهء تسع و خمسين وفات يافت و بعد از بدر الدّين پسرش ملك صالح بجاى او نشست ، و در ستّمائة و ستّين در مكر ارغون نويان مغول قرار گرفت و دولت اين طائفه آخر شد .
سال ششصد و شصت و يكم :
اتابك محمّد شاه بن سلغرشاه بن سعد بن زنگى بعد از اتابك محمّد پادشاه شد هشت ماه حكومت كرد و غافل از همه كار و بار تركان خاتون با او جنگ كرد ، و او را در دهم رمضان ششصد و شصت و يك اسير كرده فانى گردانيد ، و بعد از او سلجوقشاه پادشاه شد و پنج ماه حكم كرد و تركان خواتون را بخواست و كشت ، و برادر تركان خواتون پناه بهلاكوخان برده لشكر آمد و او به كازرون گريخت و او را گرفته و كشتند ، و بعد اتابك آبش خواتون بنت سعد بن أبو بكر بعد از سلجوقشاه پادشاه شد ، و او را جهت شاهزاده منكوتمر بن هولاكوخان بخواستند ، و فارس بتصرّف مغول درآمد و قريب به بيست سال حكومت بنام او بود ، پس نام سلغريان از عالم بر افتاد ، و شعبهء أوّل اتابكان آخر شد - لب .
فوت مولانا رومي در سنهء ششصد و شصت و يك ، قبر وى در قونيه است - مجموعه .
در كتاب مزارات شيراز مسطور است : شيخ عماد الدّين عبد السلام بن محمود غزنوى الأصل شيرازى المولد در سنهء ستّمائة و پنجاه و چهار در شيراز روايت حديث كرد و در ستّمائة و شصت و يك مرد ، انتهى .
سال ششصد و شصت و دوم :
تصنيف جلد ششم مثنوى در ستّمائة و شصت و دو بوده ، و فوت مقارن اين بوده فراغ از تاريخ ابن خلكان كه مسمّى است به وفيات الأعيان و انباء ابناء الزّمان در روز يكشنبه بيستم جمادى الاخرة سال ستّمائة و شصت و دو « 1 » . در تاريخ اكبرى
هامش
( 1 ) بلكه 672 .