ابن شاه عباس بن شاه خدا بنده ابن شاه طهماسب ابن شاه إسماعيل كه ابتداى دولت صفويّه از او است .
سال ششصد و پنجاه و يكم « 1 » :
در كتاب مزارات شيراز مسطور است : شيخ معين الدّين أبوذر عبد اللّه بن الجنيد بن روزبه گيلى مفتى بود شصت سال مصاحب ابن الجوزي ، و جمع بين الصحيحين را بر شيخ ضياء الدّين عبد الوهاب خوانده بود و خرقه از دست او پوشيد و بعد از آن برگشت بشيراز در ذى حجّه سنهء ستّمائة و پنجاه و يك مرد ، در جنب رباط شيخ كبير مدفون شد ، انتهى .
سال ششصد و پنجاه و دوم :
انقراض دولت بني أيّوب من مصر بخلع اشرف موسى ، و استقلال الاتراك معزابيك ، و موت عبد الحميد الخسروشاهى ، و صدر الدّين محمّد بن عباد الاخلاطى صاحب تلخيص الجامع ، و أبا بكر يس التركى من الامراء - رومي .
سال ششصد و پنجاه و سوم :
هولاكو بفرمان منكوقاءان در ششصد و پنجاه و سه از جيحون عبور كرده بايران آمد و بقلع و قمع ملاحده پرداخت ، و در تون و توابع آن كه منشأ طائفهء إسماعيليّه بود قتلعام فرمود ، و بعد از آن بعراق آمد و به الموت رفت ، و خواند ركن الدّين را در غرّهء ذى قعده سنهء ششصد و پنجاه و چهار از قلعه ميمون دژ بيرون آورد و قلاع ايشان را خراب كرد و بجانب بغداد رفت - لب .
خواند علاء الدّين محمّد بن جلال الدّين حسن حاكم هفتم ملاحدهء قهستان كه بعد از پدر در ششصد و هجده حاكم شده بود ترك مسلمانى كرد و بر سر إلحاد رفت و سى و پنج سال و يك ماه ماند ، و در سلخ شوال سال ششصد و پنجاه و چهار به هولاكوخان پيوست - لب ، يوسف بن محمّد بياسى اندلسى در ستمائة و پنجاه و سه فوت شد - خلكان .
استرداد يونانية الروم بلد قسطنطينيّه من الافرنج و هزيمة عسكر مرتضى عمر الموحّدى
هامش
( 1 ) از ميلاد امام زمان عليه السلام 400 .