سپيدى - 41 / 15
« سپيدى » در اينجا ، ظاهرا از باب استعارهء عناديّه ، بمعنى بىحيايى و بىآزرمى و شوخ چشمى و پردهدرى است ، و ايهامى نيز بمعنى ظاهرى خود دارد . قس : « سپيدكارى » ، و نيز ، قس ، استعمال آن در بيت ذيل كه مرحوم دهخدا در « امثال و حكم » ج 2 ص 945 ، در شواهد « سپيدكارى » آوردهاند :
تو را ز دهرِ سيه كاسه كار برنايد * تو با سپيدىِ اين روزگار بَرنايى
سحائب - 1 / 8
جمع سحابة : ابر . « مقدّمة الأدب » .
سدره - 90 / 8 ، 103 / 6
سدرة : درخت كنار . « الصّراح من الصّحاح » ، و در اينجا مراد « سدرة - المنتهى » است . زمخشرى در « مقدّمة الأدب » در ذيل اين كلمه آورده است : درخت بهشت در آسمان هفتم ، درختى است در آسمان پنجم .
مأخوذ از :
« عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى . . .
الآية » . « قرآن كريم » : 53 / 14 .
رك : « تفسير ابو الفتوح رازى » ج 9 ص 253 و 254 ، ذيل تفسير آيهء سابق الذّكر ، و « ثمار القلوب فى المضاف و المنسوب » ص 472 ، و « حيوة القلوب » ، ج 2 ص 270 ، در بيان كيفيّت معراج حضرت رسول أكرم صلعم .
سرآمد - 18 / 12 ، 29 / 1
در ص 18 س 12 : سرانجام و نتيجه و عاقبت .