بنشست .
قباد بن فيروز
در زمان او مزدك ظاهر شد و اباحت پديد آورد و آن را « مذهب عدل » نام كرد و عبادت از خلق برداشت و مردم را رخصت داد در زن و فرزند و مال يكديگر تصرف كردن . بدين سبب رنود بسيار بر وى جمع آمدند . قباد را نيز بفريفت و مطيع خود گردانيد و به قوت وى مال از منعمان مىستد و به ديگران مىداد . خلق از آن مضطرب شدند و به سبب نفرت از قباد ، اتفاق كردند [ و وى را بگرفتند ] « 1 » و پادشاهى به برادرش جاماسب دادند . مزدك بگريخت و به آذربيجان شد . خواهر قباد او را به حيل بجهانيد و به بلاد ترك رفت و از ايشان استمداد گرفت و بازگشت و پادشاهى بازستد .
در زمان او يكى از ملوك يمن خروج كرد « 2 » و قباد از مقاومت وى عاجز آمد ، با او صلح كرد و او را تحفهها داد و مقاومت نكرد « 3 » تا بگذشت و به ماوراء النهر رفت و آن جايگاه بگرفت .
و از آثار قباد ، قبادخوره است [ و اصل آن شهر ارجان است ] « 4 » و حلوان و خابور از ديار موصل ، و بهقبادات « 5 » از عراق ، و شهرآباد از جرجان و چند ناحيت از طبرستان .
مدت چهل سال پادشاهى كرد و به آخر الامر به جانب روم رفت و از آنجا
هامش
( 1 ) - فقط در ج .
( 2 ) - س : « شمر ذى الجنده » ، چاپى : « شمس ذو الجناح » ، د : « ثمره ذو الجناح » ، ب : « ذوالجناح » . اين نام در فارسنامه ابن بلخى « شمر بن حسان » و در مجمل التواريخ و القصص « سمر بن تبع بن تبان » آمده . گ : « در زمان وى شمر ذو الجناح از ملوك يمن خروج كرد و قباد . . . » .
( 3 ) - چاپى و ج و ب و س : « و معاونت كرد » ، د : « و او را به تحفهها معاونت كرد » .
( 4 ) - در ج و ب و چاپى : « و از آثار قباد خوره است در شهر حرجان ! » . د : « و از آثار قباد خورد است و از آن شهر گوركان است ! » .
( 5 ) - ج و ب : « بهفتاد آب » ، چاپى : « ميان دو آب » .