ذكر محفل روز چهارم در سمرقند و پيشكش حضرت سلطان وصف طلوع آفتاب روز طوى
صباح روز چهارم از ايّام اربعه كه رايات سعادت آيات خطّهء محفوظهء سمرقند را در سايهء عنايت در آورده و قدر آن مقام رفيع را به نزول در رياض و ارباض « 1 » آن از جملهء جهان بر سر آورده بودند ، هنگامى كه خرگاه خورشيد انور را بر حاشيهء بساط اخضر فلك زدند و تخت مسند نشين آسمانرا بر كنارهء افق نهادند ، مواكب كواكب در مغرب افول بجانب بلاد اختفا رجوع و قفول نمودند و جيوش عالم گير شعاع آسمانى خطهء پر نور فلك را محل آثار جهانبانى خويش ساختند از صندوق افق بر بزم عالم از شعاع نور كافور پاشيدند و تودهء مسك ظلمت شب تار را از صفحهء روزگار محو گردانيدند . رايت ابيض فام خان ملك مشرق از مطلع انوار صبح طلوع كرد و علم منكوس ظلام در شام ادبار رو بصوب مغرب نهاد .
ابيات
رايت خورشيد بر آمد بلند * ولوله در لشكر ظلمت فكند
خرگه خان فلك افراختند * مسند شب را چو هبا ساختند [ 134 ر ]
صفحهء آفاق چو پر نور شد * آفت ظلمت ز جهان دور شد
تختهء كافور ز خط شعاع * تودهء مشك آمده در ارتفاع
تا جور چرخ چو مسند گرفت * لمعهء خور مملكت خود گرفت
پادشه شرق نگون بخت شد * چهره فروزان بسوى تخت شد
عاليحضرت خان عاليمكان در باغ نو عروج بر مسند خلافت فرمودند و در خرگاه عظمت شعار بياساى خانان عاليمقدار تخت خانيّت را بوجود شريف مشرّف
هامش
( 1 ) - در اصل : ارياض .