شريف الدين عبد القهار كه در آن سفر مبارك ملازم بودهاند ، در مدح خانهء كعبه قصيدهاى فرمودهاند و در روزى كه مسجد حرام مجمع جماهير اسلام است و حضرت شيخ الأسلام در مقام ابراهيم عليه السلام به تمكن تمام نشسته بودهاند مخدوم مرحوم به پاى ادب برخاسته و قصيده را از اول تا آخر به لهجهء شيرين و اداى مليح خوانده چند بيت كه به خاطر بود ثبت افتاد .
شعر
السلام اى بارگاه حضرت حق السّلام * قبلة للناس حصن الخلق امنا للأنام
بارگاه كبريا ! اللّه اكبر ! اين چه جاست * سجده جاى انبيا سبحانك اللّه اين چه نام
حكم وَ لْيَطَّوَّفُوا « 266 » طوق در اين بارگاه * فِيهِ آياتٌ « 267 » آيتى در شأن اين عالىمقام
پنجهء اسلام را پيوسته عقدى درشمار * رشتهء سبع المثانى را درى در انتظام
در حجاز امسال هركس راست خيرى در حساب * نامهء خاص مرا خير حجّازى است عام
و گويند در آن روز كه قصيده خوانده شد حاجيان عرب و عجم نقل آن نوشته به اطراف عالم بردند و در وقت عزيمت و هنگام مراجعت سعادت زيارت قبه و بارگاه و مرقد و خوابگاه حضرت رسالتپناه صلى اللّه عليه و سلم دريافته شرايط و آداب آن حضرت به جا آوردند .
هامش
( 266 ) .وَ لْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ( سورة الحج 29 ) .
( 267 ) . آل عمران 90 .