و مولاناى اعظم جلال الدين القاينى « 183 » المحتسب كه واعظ متشرع بود و مردم را از بيرون رفتن منع عظيم مىفرمود فوت شد و در قريهء جغرتان كه مسكن او بود مدفون شد .
و مولاناى اعظم شمس الدين محمد اوحد كه مدرس مدرسهء سبز برامان و خطيب و امام مسجد جامع « 184 » بيرون بود نماند . و جناب قاضىزاده شيخ ابو سعيد بن شيخ شمس الدين بن قاضى جلال الدين الأمامى « 185 » وفات يافت و در گازرگاه مدفون شد . و خواجه مجد الدين محمد برادر دستور اعظم خواجه غياث الدين پيراحمد به دار بقا رفت . و مولانا شيخ الأسلام ركن الدين محمد بن شيخ الأسلام شهاب الدين الخيابانى به فردوس برين خراميد و در حظيرهء امام فخر الدين مدفون گشت .
و مولاناى اعظم ، جامع الفضايل ، مولانا كمال الدين حسين بن اسد وفات يافته در گازرگاه نزديك مزار بزرگوار شيخ عمو * مدفون شد .
و خواجه عبد القادر گوينده « 186 » كه در انواع فضايل صاحب نصاب كامل بود قارى و شاعر و خطاط و در علم موسيقى و الحان و اوتار سرآمد ادوار و در نقش و عمل بىبدل به راه اجل رفت و گويند در زمان سلطان احمد بغدادى ، خواجه رضوانشاه « 187 » از نظاير و اشباه در فن موسيقى ممتاز بود و خواجه عبد القادر در نوجوان در اين فن شروع مىنمود و خواجه رضوانشاه نوبتى ساخته بود مشتمل بر دوازده مقام و بيست و چهار شعبه و باقى اصول و فروع و ساير نغمات و نقرات كه در آن باب در
هامش
( 183 ) . وى مذكور است در حبيب السير ج 3 جزو 3 ص 147 . مدرسهاش مذكور است در لطايفنامهء فخرى ص 258 . به قول صاحب حبيب السير اين مدرسه در جانب جنوب مسجد جامع هرات بود مشهور به مدرسهء پيش برد .
( 184 ) . حبيب السير ج 3 جزو 3 ص 147 : جامع مهد عليا گوهرشاد آغا .
( 185 ) . حبيب السير ( همانجا ) : برادرزاده قاضى قطب الدين عبد اللّه .
( 186 ) . براى شرح احوالش ر ك به حبيب السير ج 3 جزو 3 ص 147 و دولتشاه به ذريعهء فهرست اسماء الرجال در آخر آن كتاب .
( 187 ) . خلف خواجه زكى تبريزى . براى وى ر ك به دانشمندان آذربايجان ص 160 .