عين ثابتش در مقام الهيت با اسم أعظم متحد است و ديگر اعيان ثابته بلكه ديگر أسماء الهيه از تجليات اين حقيقت است ، زيرا اعيان ثابته تعين هاى أسماء الهى مى باشند و تعين هر چيزى در خارج ، عين آن چيزى است كه تعين يافته و چيزى جز آن نيست ، بلى در مقام عقل است كه تعين با متعين غيريت دارد . پس اعيان ثابته عين أسماء الهى هستند . پس عين ثابت از حقيقت محمديه عين اسم أعظم اللّه است و ساير أسماء و صفات و ساير اعيان ، از مظاهر آن و فرع هاى آن است ، و به اعتبار ديگر از اجزاء آن است .
پس حقيقت محمديه بود كه در همهء عوالم از عالم عقل گرفته تا عالم هيولى تجلى كرد ، و جهان سراپا ظهور آن حقيقت و تجلى آن است ، و هر ذرهاى از مراتب وجود تفصيل اين صورت است ، و اين است همان اسم اعظمى كه به حقيقت خارجى خود عبارت است از ظهور مشيتى كه خود بي تعين است ولى حقيقت هر حقيقتمندى به واسطهء آن است ، و تعينى است كه همراه است با هر چيز متعين ، چنان كه در روايت است : « خدا همه چيز را با مشيت آفريد و مشيت را با خود مشيت آفريد . » و اين ساختمان وجودى كه نامش محمد بن عبد اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است و از عالم علم الهى براي نجات زندانيان عالم طبيعت به عالم ملك نازل شده است مجمل آن حقيقت كليه است و همهء مراتب در نهاد أو هست ، همان گونه كه عقل تفصيلى در نهاد عقل بسيط اجمالى منطوى است .
و در بعضى از خطبههاى منسوب به أمير المؤمنين و مولى الموحدين سيد و مولاى ما علي بن ابى طالب ( صلوات اللّه و سلامه عليه ) است كه فرمود : « منم لوح و منم قلم و منم عرش و منم
شرح دعاى سحر ( فارسى ) — صفحة شرح دعاى سحر 114
مساهمون: السيد الخميني
صشرح دعاى سحر ١١٤