رسمى ، نه تعينى براي أو هست و نه از براي حقيقت مقدسش حدى است ، در صورتى كه اسم و رسم خود حدى و تعينى است ، پس أو را به حسب مفهوم و ماهيت اسم و رسمي نيست ، و به حسب حقيقت و هويت نه اسم و رسم علمي دارد و نه اسم و رسم عينى ، و جز أو چيزى نيست تا اسم و رسمش گردد . منزه است خداوندى كه از تحديد اسمى منزه و از تعين رسمي مقدس است . و عالم همگى خيال اندر خيال است ، و ذات مقدسش حقيقتى است قائم به ذات خويش و چنين حقيقتى با خيال ، امكان انكشاف ندارد ، چنان كه آزاد مردان گفتهاند . پس همهء مفاهيم اسمائى و تمام مراتب حقايق عينى كشف از مقام ظهور أو و تجلى أو و اطلاق و انبساط أو مى كنند ، و وجود منبسط و مفهوم عام وجود عبارتهايى هستند كه فقط از مقام اطلاق أو كاشف مى باشند .
وجود أسماء و صفات منافاتى با احديت ذات ندارد
شيخ صدر الدين قونوى در مفتاح غيب و شهود خود مى گويد : « از براي وجود دو اعتبار است ، يكى فقط خود وجود بودن ، و أو حق تعالى است ، و وجود از اين رو و از اين وجهه چنان كه از پيش اشاره به آن كرديم نه كثرت در أو هست و نه تركيب و نه صفت و نه نعت و نه رسم و نه اسم و نه نسبت و نه حكم ، بلكه وجودى است بحت و خالص ، و اينكه ما به أو وجود مى گوييم اين وجود گفتن ما نيز به خاطر فهماندن مطلب است نه آنكه حقيقتا نام أو وجود باشد ، بلكه اسم أو عين صفت اوست و صفت أو عين ذات اوست . » ( پايان آنچه مورد نظر ما بود )