جمع شد و امير شيخ حسن بزرگ با جهان تيمور خان و لشكرهاى بغداد و عراق عرب و ديار بكر و خوزستان بر عزم رزم ايشان به حدود جغتو « 1 » رسيدند . چوپانيان از اوجان آهنگ جنگ كرده چهارشنبه آخر ذى الحجه در منزل اوماس « 2 » تلافى فريقين شد و حرب در پيوستند . امير پير حسين چوپانى در آن معركه دلاورى عظيم نمود و بر قلب بغداديان تاخت و به سبب جرأت او امير ابراهيم شاه سوتاى و اردو بوقاى تورينى و حاجى يعقوب شاه سولاميشى و محمود شاه زكريا بر ميمنهء بغداديان زدند . محمد ايسن قتلغ و مسافر اناق كه يادگار سلطان ابو سعيد بودند به قتل آمدند و جهان تيمور خان و امير شيخ حسن بزرگ منهزم شدند و امير شيخ حسن كوچك ملك اشرف را در قفاى هزيمتيان فرستاده و او تا حدود كنگور « 3 » رفته بازآمد و امير شيخ حسن كوچك از راه تلمبار به شهر نو همدان و از آنجا به سورلق « 4 » رفته در تبريز نزول كرد و به موجب فرمان سليمان خان امير سيورغان را به امارت عراق عجم با ملك اشرف نامزد كرد و امير پير حسين را به امارت مملكت فارس تعيين نمود و در سلطانيه از توابع امير شيخ حسن بزرگ ، پهلوان مراد اخى ابرك را به قتل آورد و در بغداد چون امير شيخ حسن بزرگ ديد كه از جهان تمور كارى « 5 » برنمىآيد او را خلع كرده خود به تدبير كار مشغول شد و خواجه جمال الدين سلمان ساوجى در اعتذار اين انهزام مىفرمايد :
نظم
خسرو الشكر منصور اگر رجعت كرد * نيست بر دامن جاه تو از آن هيچ غبار
هامش
( 1 ) . س : نفتور - ك : نفتو - تصحيح از ذيل جامع التواريخ ( ص 162 ) : امير شيخ حسن ايلكانى با جهان تيمور خان . . . به حدود آب جغتو رسيده
( 2 ) . تصحيح از ذيل جامع التواريخ نسخ : اوباش
( 3 ) . همان كه امروزه كنگاور گفته مىشود
( 4 ) . س : سوريق - ك : سوريق
( 5 ) . س ، ك : كارى نمىآيد