شرح
( 221 ) . مظفر سلطان : وى در 990 ه ق به قتل رسيد . مطربى سمرقندى دربارهء وى نوشته :
« محاورهء نيك داشت ، همواره همت خاطر عاطر ، به تحصيل فضايل مىگماشت . فهمش نيكو و طبعش دلجو بود . » اشعار زير از سرودههاى اوست :تا به قتلم خنجر خونريز ، آن دلبر كشيد * جانم از درد جدايى ، آه از دل بركشيدياپيمانهء مى ، حريف ديرين من است * همصحبت و همنشين و آيين من است
روزى كه اگر مى نخورم ، مىميرم * گويا مى تلخ ، جان شيرين من استنك : تذكرة الشعرا ، صص 155 - 154 و تاريخ نظم و نثر ، ج 1 ، صص 574 - 573 .
( 222 ) . ساغرج : از قراء سغد در پنج فرسنگى سمرقند . نك : لغتنامه دهخدا .
( 223 ) . خداى بردى سلطان : وى در روز جمعه 15 ذىقعده 975 ه ق درگذشت و در مزار چهل دختران سمرقند به خاك سپرده شد . نك : شواهد قبور آل شيبانى ، ص 25 .
( 224 ) . قراقلپاق : به گفتهء ميرزا شمس بخارايى ، از طوايف تركمان و اصل آنها از چركسها و قزاقها معروف بودند كه حوالى خيوه و جيزخ و اوراتپه سكنى داشتند و شغل آنها زراعت و دهقانى بود . نك : تاريخ بخارا و خوقند و كاشغر ، ص 133 .
( 225 ) . بوزهخور سلطان : وى در سال 992 ه ق به قتل رسيد و در سيرام به خاك سپرده شد . نك :
تاريخ نظم و نثر ، ج 1 ، ص 574 .
( 226 ) . مرغينان : به نوشتهء لسترنج : « آن قسمت از فرغانه را كه در جنوب رود سيحون بود ولايت نسيا يا نسائيه مىگفتند كه بر دو قسمت تقسيم مىشد : نسائيه بالا و نسائيه پايين .
در نسائيه پايين شهر كوچك مرغينان ( مرغيلان جديد ) واقع بود كه مسجد جامع آن در بازار جاى داشت . در سمت باختر مرغينان شهر رشتان واقع بود » . نك : جغرافياى تاريخى سرزمينهاى خلافت شرقى ، ص 510 .
( 227 ) . عبد الله خان بن كوچكونجى خان : به گفتهء مؤلف تاريخ راقم وى در 3 ربيع الاول 947 ه ق درگذشت . نك : تاريخ راقم ، ص 19
( 228 ) . عبد اللطيف خان بن كوچكونجى خان : به گفتهء مؤلف تاريخ راقم ، وى در 959 ه ق