شرح
( 148 ) . سنگ بست : نام محلى كنار راه مشهد به كاريز ميان چمآباد و حاجىآباد در سى و هشت هزار و هشتصد گزى مشهد . نك : لغتنامه دهخدا
( 149 ) . جام : نام ولايتى است از اعمال نيشابور . شهر كوچك و مركز بخش تربتجام از شهرستان مشهد . نك : لغتنامه دهخدا .
( 150 ) . طرق ( تروق ، تروغ ) : نام محلى در 16400 مترى مشهد ، بين مشهد و جيمآباد ؛ قريهاى است به دو فرسنگى مشهد . به گفتهء عباس اقبال ناحيهاى است در 7 كيلومترى جادهء مشهد به نيشابور و راه عمومى مشهد به تهران ، جزو بلوكات تبادگان و از قراى حومهء مشهد .
نك : لغتنامه دهخدا .
( 151 ) . از « از آن وقت و اوان كه ابو الفتح محمد خان شيبانى . . . عالى همت را از پاى درانداختند » با اندكى تفاوت در حبيب السير ، ج 4 ، صص 386 - 384 آمده است .
( 152 ) . ظريفان ماده تاريخ اين فتح را چنين گفتهاند :اگر ز فتح خراسان كسى سؤال كند * بگو جواب كه تاريخ « ملك شيبانى » استنك : تاريخ راقم ، ص 91 ؛ جهانگشاى خاقان ، ص 344 .
( 153 ) . ابن حسين ميرزا : پسر سلطان حسين بايقرا كه با سپاهيان ازبك جنگيد ولى شكست خورد و به شاه اسماعيل پناهنده شد . او چند سالى تحت حمايت شاه صفوى بود تا اينكه در 919 ه ق . در كاشان درگذشت . نك : جهانگشاى خاقان ، ص 346 .
( 154 ) . از « چون ابن حسين ميرزا اگرچه . . . اسير سرپنجهء تقدير شدند » عينا در حبيب السير ، ج 4 ، ص 386 آمده است .
( 155 ) . باخرز : بخش و شهرى در استان خراسان . برخى از جغرافىنويسان مسلمان چون اصطخرى و ابن حوقل نام آن را كواخرز ضبط كردهاند ) . به نوشتهء ياقوت حموى ، باخرز در زبان پهلوى باد هرزه بوده است . ابن خرداذبه در قرن سوم باخرز را از شهرهاى نيشابور شمرده است . به نوشتهء ياقوت اين شهر در اوايل قرن هفتم هجرى قمرى 168 قريه داشته و مركز آن قصبهء مالين بوده است . از مطالب تاريخى چنين بر مىآيد كه محدودهء باخرز در قديم وسيعتر بود و كمابيش با شهرستان تايباد امروزى مطابقت