هشتاد و هفت
قربانت شوم ! تعليقهء رفيعهء آن محبوب جان ، مبنى بر وصول صورتحساب در لفّ عريضهء اين مهجور و اصل آمد . صحّت و عدم صحّت آن را در ترتيب و وضع و جمع و خرج مرقوم نفرموده بوديد . مقصود از نگارش تمام صورتحساب اين بود كه مرتّبا جمع و خرج ازمنهء ماضيه در خدمت سركار بوده باشد . حال صورت ارسالى اوّلى را معاودت فرماييد . در خصوص طلب از دكتر ، از زمانى كه اطّلاع دادند ، پانصد تومان تنخواه حاضر كردند تا زمانى كه وجه دادند ، مدّتى طول كشيد و چهارصد و پنجاه تومان در محضر جناب مستطاب آقا سيّد عبد اللّه تسليم نمودند .
بقيّه را با فرع سنه تجديد كردند و دو دانگ از خانهء معهود را در ثانى بيع شرع گذاردهاند . اختلافى هم ما بين شاگرد آقا ميرزا عبد اللّه صرّاف كه تنخواه تحويل گرفته با گماشتهء سركار دكتر كه وجه تسليم نموده ، حاصل است كه هنوز مرتفع نشده است و قبض صرّاف را پرداخته ، تمام تنخواه بعد از ارسال صورتحساب گرفتم ، و الّا در حساب ارسالى درج مىنمودم ؛ كما اينكه قيمت زمين ارمنى را با قيمت سنگچين دور آن هم در حساب نيآوردهام . البتّه در حساب بعد ، اصل و فرع تنخواه دكتر و بقيّهء آن نگاشته و ارسال مىشود .
در خصوص بقيّهء تنخواه مرحوم ميرزا شيخ على عرض كرده بودم در قيمت اوّليه اين مبلغ دريافت شده . البتّه باز هم يا از دكتر و يا از مطالبات آن مرحوم نقدى حاصل آيد ، اين مهجور سهيم خواهد بود . كذلك تمام طلبكاران تبعهء سفارت همين حكم را دارند . در باب طلب از ميرزا آقا خان اين عمل را به وزارت خارجه نوشتيم .
محصّل سر او گذاردند ، چهل روز مهلت خواست . معهذا اقدام به اداى وجه نكرده ،