نامه شماره 34 دهم ذى حجه 1325 تلگراف ثقة الاسلام بمجلس شوراى ملى
بتوسط وكلاى محترم آذربايجان به دار الشوراى كبراى مباركه ، در بيستم رمضان وقايعى كه امروز اتفاق مىافتد قبل از وقت تلگرافا عرض كرده ، ندانم چه بدبختى خاك آذربايجان را گرفته كه نالههاى جانكاه و آههاى از ماهى تا ماه گرفته آنها ابدا اثرى ندارد ، آخر اى وكلاى محترم اين خاك اختصاص خاص بشما دارد و اين خاك مغاك من و تست كه باد جنوب و شمال مىبردش سوى يمين و يسار ، چاليندى « * » قيامتون نفيرى ، خصم كوى بىدولتى فروكوفت . . . بيرق نادوستى فروخوابانيد ، حضرت فرمانفرما يكه و تنها در عرصهء ميدان مانده ، آخر من اگر نگويم كى خواهد گفتن ، ايران خاك خراب خانه ما است ، و اين وطن عزيز مادر ما است ، آرى اين مادر عزيز ما است كه اجانب دست تعرض بدامن عصمتش دراز كردهاند و اين مدفن آباء و اجدادى ما است كه ميخواهند بدست قوم بىتميز بيفتد ، اين اطفال و بيوهزنان مياندوآب است كه با آواز بلند بر ما نفرين مىكنند ، اين آب جغتو 172 است كه با خون شهداء آن سامان بر حال تباه آنان خون گريه مىكند ، اين حال 173 ساوجبلاغ است كه با شمشير و گلوله تاريخ بدبختى ما را به روى آن صفحات نقش مينمايد ، اين باد جنوب و شمال است كه در
هامش
( * ) بصدا درآمد