باشيگرى " نيز رسيد . در 1290 كه شاه به اروپا مىرفت بهعنوان وزير دربار و رئيس تشريفات همراه شاه بود . در اوايل سال 1291 وزير جنگ شد و در اواخر آن سال اين سمت به حاج ميرزا حسين خان سپهسالار داده شد و در عوض علاء الدوله به وزارت دربار كه تازه عنوان يافته بود منصوب گشت و پسران خود را نيز بىبهره نگذاشت . كشيكخانه را به عبد الله خان ( ناظم السلطنه ) ، داد .
رياست غلامان قوللر آقاسىباشى را به محمود خان ( احتشام السلطنه ) ، رياست سرداران كشيكخانه را به احمد خان ( علاء الدولهء ثانى ) ، فراشخانه و سرايدارخانه و نسقخانه يعنى رياست ميرغضبان را به محمد حسن خان ( حاجب الدوله ) سپرد .
در 1294 رسيدگى به امور خوزستان و لرستان و گيلان نيز به او واگذار شد . در 1298 با لقب امير نظام و پيشكارى وليعهد به آذربايجان فرستاده شد و در سلخ ذى القعدهء 1299 در اورميه به سكته درگذشت . از كارهاى نيك او طبع مثنوى است در همان سال آخر عمرش كه به چاپ علاء الدوله معروف و نسخه بالنسبه صحيح و داراى كشف الابياتى است كه ميرزا طاهر شيبانى ( بصير الملك ) آن را تهيه نموده است . نيز در باب احوال و مشاغل او رجوع كنيد به : شرححال رجال ايران ، ج 3 ص 397 ، برگى از تاريخ قزوين ، ص 92 ، 354 ، 355
( 115 ) ص 174 س 24 ، اللّهيار خان باجلان : ميرزا ابراهيم در سفرنامه استرآباد . . . ( ص 177 ) سركردهء طايفهء باجلان در سال 1276 ه ق را اللّه يار خان مىداند .
( 116 ) ص 175 س 6 ، درياوك : كه اكنون از مزارع زرشگ است داراى سابقهء تاريخى است . مير ظهير الدين مرعشى در تاريخ گيلان و ديلمستان ( ص 259 ) مىآورد :
" . . . ازهير به شهرستان عليا و روز ديگر ( به ) لاره بژم ( در ) موضعى كه به درياوك مشهور است مخيم خيام اقبال گشت و اهالى قزوين با تحف هدايا به درياوك به
مجمل رشوند ( فارسى ) — صفحة 246
مساهمون: محمد على خان رشوند
ص٢٤٦