زمين بوس و اصل گشتند . . . و از درياوك به قريهء رزجرد نزول فرمودند . . . " دكتر ستوده توضيح مىدهد كه : " ( راه درياوك به رزجرد ) اين راه از شهرستان رودبار به دهكدهء فلار يا دهكدهء كامان و درياوك ( درياچهء زرشگ ) مىرود و سپس به رزجرد مىرسد . أ دربارهء درياوك ( يا شكارگاه و ييلاق سلطنتى ) مرحوم گلريز در مينودر ( ج 1 چ 2 ص 651 ) چنين مىنويسد : درياوكآبادى خوش آب و هواى است واقع در بيست كيلومترى شمال غربى قزوين كه ييلاق و شكارگاه پادشاهان صفويه بوده است و اغلب براى شكار و ييلاق به آنجا ميرفتند چنان كه شاه طهماسب صفوى در سال 963 براى ييلاق به آنجا رفت ( ممكن است سنوات ديگر هم رفته باشد اما در جائى ذكر نشده است ) شاه صفى نيز در نوروز سال 1045 هجرى در بازگشت از آذربايجان بقزوين آمد و براى ييلاق و شكار درنا به درياوك رفت - و دستور داد در آنجا عمارتى بنام " حصاردرنا " در فضاى شكارگاه بنا كردند . ظاهرا غدير يا تلابى در درياوك وجود داشته كه از چشمهسارهاى اطراف تشكيل ميشده است و شكارگاه پرندگان آبى مانند مرغابى و غاز بويژه درنا بوده است بعضى از پادشاهان صفوى همچنين برخى از حكمرانان علوى گيلان در فصول مخصوص براى ييلاق يا شكار به آنجا ميرفتند . اكنون از اين آبادى فقط نامى باقى مانده است و يكى از مزارع قريه زرشگ بشمار ميآيد . ولى در هرحال چراگاه خوبى است كه در زمان قاجاريه هم ايلخى يا چراگاه دواب دولتى بوده - سپاهيان روس هم كه چند سال ( 1328 تا 1338 ) در قزوين بودند از چراگاه مزبور استفاده ميكردند و چهارپايان خود را در آنجا به چرا وا مىداشتند .
( 117 ) ص 177 س 22 ، اعتضاد السلطنة : مقصود سركار عليقلى ميرزا اعتضاد السلطنة پسر پنجاه و چهارم فتحعلى شاه قاجار از زن پنجاه و دوم او يعنى گلپيرهن خانم . در باب احوال و مشاغل او رجوع شود : المآثر و الآثار ، تصحيح افشار ، جلد 2 ص 478
مجمل رشوند ( فارسى ) — صفحة 247
مساهمون: محمد على خان رشوند
ص٢٤٧