( 105 ) ص 116 ، س 2 ، كلانتر : واژهء كلانتر ساخته شده از كلان به معنى بزرگ و عظيم ، در قرن هشتم و نهم به معنى رهبر ، رهبر طايفه و ايل و عشيره و كلانتر بهعنوان اصطلاحى مربوط به ايل و عشيره هنوز زنده و در ميان ايلات فارس ، كهكيلويه و بختيارى متداول است . در شهرهاى كوچكتر نيز كلانتر سخنگوى مردم بود و مىتوانست گاهى صداى ايشان را به گوش حكومت مركزى برساند . در اوايل حكومت قاجاريان نقش و اهميت و وظايف كلانتران مانند قديم باقى بود . اما با گسترش قدرت حكومت مركزى و جايگزينى مأمورين وزارت ماليه براى جمعآورى عوايد مناطق مختلف ، از اهميت و اعتبار اين منصب كاسته شده .
( رجوع شود به منفرد ، اصطلاحات ديوانى . . . ص 143 )
( 106 ) ص 121 س 10 ، امين التجّار : نام عاليجناب امين التجّار در دستورالعمل دار السلطنة قزوين ، زمان حكمرانى عضد الدوله اودئيل ( ص 8 ) و تنگوزئيل ( ص 8 ) آمده است . القاب امين التجّار ، امين الرّعايا ، معين الرعايا ، وكيل التجّار ، معتمد التجّار ، ناظم التجّار ، ملك التجّار و . . . همگى متعلق است به " خاندان امينى " قزوين ( رجوع شود به : مينودر ، ج 1 چ 2 ص 352 ) . در كتاب دافع الغرور ( ص 42 ) نام امين التجّار در رديف اسامى تجّار معتبر قزوين آمده است .
( 107 ) ص 125 س 11 ، شيلان : مراسمى است در ( رودبار الموت ) و آن چنين است :
در موقع خشكسالى يا زمانى كه باران زياد مىبارد مردم محل در زيارتگاهى جمع مىشوند و پس از صرف ناهار ( كه مردم محل به مسجد زيارتگاه فرستادهاند ) روضهخوان به منبر مىرود و موعظه مىكند و بعد به نماز مىايستند ( طلب باران يا آفتاب ) و از خدا يارى مىطلبند . اين عمل را شيلانكشى گويند . سماط سلاطين و امرا را هم شيلان مىگويند ، يعنى اسباب طعام - طعام را نيز گفتهاند . - گيلاننامه ، ج 2 ص 259 در باب اين مراسم رجوع
مجمل رشوند ( فارسى ) — صفحة 243
مساهمون: محمد على خان رشوند
ص٢٤٣