رفع غائله شد و او در روز 13 جمادى الثانيهء 1309 به آنجا رسيده جنگى نمود و كشتارى هولناك بين پانصد تا هزار تن از آنان كرد و سيد و بعضى از اتباع او را دستگير كرد و به طهران آورد و از اين جهت تقربى يافت . ( خاطرات اعتماد السلطنه ، ص 889 ) . در رمضان 1310 حاكم عراق شد ( خاطرات اعتماد السلطنه ، ص 890 ) و تا 24 شوال 1311 در آن مقام بود و آن روز تلگرافى استعفا كرد و سرانجام در سال 1326 درگذشت و جسدش را به مشهد برده در حرم حضرت رضا ( ع ) دفن كردند . ( خاطرات اعتماد السلطنه ، ص 1086 ) ( از يادداشتهاى مرحوم محبوبى اردكانى ، المآثر و الآثار ، ج 2 ص 508 ) .
( 120 ) ص 186 ، س 2 ، مصلّاى راه كوشگ : يكى از دو مصلّاى قزوين است . مرحوم گلريز مىنويسد : مصلّاى بيرون دروازه راه كوشگ عبارت از ديوار بلند آجرى است به ارتفاع تخمين چهار متر و عرض پنج متر كه بندكشى شده و در جانب شمالى آن محرابى است . اين مصلّا هنگام خواندن نماز باران استفاده مىشده است - ( مينودر ج 1 چ 2 ص 660 - 661 )
( 121 ) ص 187 س 3 ، بارجين : يا باراجين كه اكنون جزء دهكدههاى بخش اقبال قزوين است ، در 880 ه ق جزء ولايت لمسر بوده است . مير ظهير الدين مرعشى در تاريخ گيلان و ديلمستان ( ص 331 ) مىآورد : " . . . از آنجا به قريهء بارجين كه از قراى ولايت لمسر است نقل كرده آمد . . . " . مىشود گفت ولايت لمسر يعنى همان رودبار محمد زمان خان كه به جهت قلعهء مشهور لمسر ، ولايت لمسر گفته مىشده است .
( 122 ) ص 188 س 2 ، چگينى : بنابر نوشتهء ميرزا ابراهيم در سفرنامهء استرآباد . . . ص 174 " چگينى ( از ايلات قزوين ) در عهد آقا محمد شاه مغفور از خرّمآباد فيلى
مجمل رشوند ( فارسى ) — صفحة 249
مساهمون: محمد على خان رشوند
ص٢٤٩