اينهاست : فشام ، توتچال ، تياندشت ، چنگالهدشت ، طهمورثآباد ، كاكوهستان ، گشنهرود ، گورد . . . در باب اين طايفه رجوع شود : افشار سيستانى ، ايلها ، . . . ج 2 ص 208 ، امان اللهى بهاروند ، قوم لر ، ص 179 ، گلريز ، مينودر . . . ج 1 چ 2 ص 892
( 82 ) ص 80 س 14 ، نوروز عليخان غياثوند : ميرزا ابراهيم در سفرنامه خود ( ص 175 ) سركردهء طايفهء غياثوند را در سال 1277 ه ق همين نوروز عليخان پسر احمد خان نوشته است . رؤساى بعدى اين طايفه بنابر نوشته گلريز ( ج 1 چ 2 ص 382 ، 897 ) حاجى خان سالار حشمت ( بعدا ملقب به غياث نظام ) ، و فرزندان او عزّت اللّه غياثوند ( امير امجد ) پسر ارشد حاجى خان ، ناصر خان غياثوند ، قدرت اللّه خان غياثوند ، اسفنديار خان غياثوند ، بودهاند .
( 83 ) ص 80 س 15 ، موسى خان جليلوند : ميرزا ابراهيم در سفرنامهء خود ( ص 175 ) يكى از سركردههاى طايفه جليلوند را همين موسى خان دانسته است .
( 84 ) ص 80 س 14 ، جليلوند : مطابق نوشته ميرزا ابراهيم در سال 1277 ه ق اين طايفه ( نهصد و پنجاه خانهوارند سركردهء ايشان بدر خان و سفر عليخان و موسى خان و قاسم خان مىباشند . نوكر سواره سيصد و پنجاه نفر و مواجب سركرده يك صد تومان است و نصف ايل با سركردگان در شهر قزوين هستند . . . و نصف ديگر سمت غربى قزوين در دهات ؟ كنند . . . زبان ايشان كردى است . . . سفرنامه ، ص 175 ) . مردوخ كردستانى در ( تاريخ كرد ص 86 ) مىنويسد ، « قريب سيصد خانوارى در نواحى قزوين پراكندهاند . همه اهل تشيعاند و جزو عشرهء ( لر ) اند . " گلريز ، جليلوندها را از طوايف كرد مىداند ( مينودر ، ج 1 ص 859 )
مجمل رشوند ( فارسى ) — صفحة 236
مساهمون: محمد على خان رشوند
ص٢٣٦