نزديكى شهر قزوين چادر نشينند . كاسبيشان دادوستد و گليم ، قالى ، پلاس ، جاجيم و جوراب هم مىبافند . ماليات ندارد . پانصد رأس گوسفند دارند . زبان ايشان كردى است ( سفرنامه : 177 ) اعتماد السلطنه در منتظم ناصرى ( ج 3 ص 1744 ) سوارهء باجلان را در سال 1269 ه ق ابواب جمع نور محمد خان سرتيپ دانسته . گلريز در مينودر ( ج 1 چ 2 ص 900 ) دربارهء اين طايفه مىآورد : " اين طايفه در دو آبادى اسماعيلآباد و نادرآباد ( اقبال ) سكونت دارند و ييلاق و قشلاق نمىكنند . جمعيّت آن در حدود 40 - 45 خانوار است . ظاهرا رئيس سرشناسى ندارند . "
( 77 ) ص 80 س 11 ، طايفهء ما فى : در سفرنامهء ميرزا ابراهيم ( ص 176 ) وضعيّت طايفهء ما فى ساكن قزوين و توابع چنين توصيف شده است : " يكهزار و بيست خانهوارند . سركردهء ايشان محمد رضا خان و خسرو خان و نصر اللّه خان و سليمان خان و هاشم خان مىباشند . نوكر سوارهء ما فى پانصد نفر است . دويست خانهوار از ايل ما فى سمت شرقى قزوين نزديك به شهر چادر نشينند . . . زبان ايشان كردى است . . . " بايد توجه داشت اكنون از اين طايفه پراكنده در رودبار الموت زندگى مىكنند .
( 78 ) ص 80 س 12 ، محمد حسين خان ( يا حسين خان ) ما فى : سركردهء طايفه ما فى كه ظاهرا در سال 1276 يا 1277 ه ق از سركردگى بر كنار و پسرش بجاى او عهدهدار سرپرستى طايفهء ما فى قزوين شده است . ( به صفحات 81 ، 90 ، 131 رجوع شود )
( 79 ) ص 80 س 13 ، كاكاوند : ميرزا ابراهيم در سفرنامهء استرآباد . . . ( 1277 ه ق ص 175 ) دربارهء طايفهء كاكاوند چنين مىنويسد : " كاكاوند كه از فارس و كرمانشاهان
مجمل رشوند ( فارسى ) — صفحة 234
مساهمون: محمد على خان رشوند
ص٢٣٤