آمدند ، 630 خانهوارند . سركردهء ايشان شاهرخ خان و غلامرضا خان و ذو الفقار خان است . مواجب هركدام يكصد تومان است . نوكر سواره 300 نفر و خانهء سركردگان در شهر قزوين است . و سكنهء ايل سمت غربى قزوين در مغلاوا مىباشد . براى ماليات بيست رأس بره مىدهند . . . زبان ايشان كردى است و بيست خانهوار در شهر قزوين ساكنند . . " در باب اين طايفه نيز رجوع كنيد :
1 - افشار سيستانى ، ايلها ، چادرنشينان و . . . ج 2 ص 208 ، 2 - امان اللهى بهاروند ، قوم لر ، ص 178 ، 3 - گلريز ، مينودر ، ج 1 چ 2 ص 897 ، 3 - سلطانى ، ايلات و طوايف كرمانشاهان ، ج 1 / 2 ص 730 ، 4 - فاخته جوبنه ، گيلاننامه ، ج 3 ص 263 ، 5 - فيلد ، مردمشناسى ، ص 204
( 80 ) ص 80 س 13 ، غلامرضا خان كاكاوند : نام او بهعنوان يكى از سركردگان طايفهء كاكاوند قزوين در سفرنامهء استرآباد . . . ميرزا ابراهيم ( تأليف 1277 ه ق ص 175 ) آمده است .
( 81 ) ص 80 س 14 ، غياثوند : بنابر نوشتهء ميرزا ابراهيم " طايفهء قياسوند ، در عهد آقا محمد شاه مرحوم ، نصف از فارس و نصف ديگر از خرّمآباد ( به قزوين ) آمدند . يكهزار و سى خانهوارند . سركردهء ( ايشان ) نوروز على خان پسر احمد خان و مواجبش صد تومان است . نوكر سواره دويست نفر و خانهء سركرده در شهر قزوين است . و سكنهء ايل از پل لوشان در ميان ملا على درّه الى يوزباش چاى و طرف شرقى الى انبوه حد سد رشوند است . و ماليات دويست و پنجاه تومان نقد با بيست رأس بره مىباشد . همگى چادر نشينند و ييلاق و قشلاق دارند . . .
زبان ايشان كردى است . فارسى و تركى هم مىدانند - سفرنامهء ميرزا ابراهيم ص 175 " . مطابق نوشتهء فرهنگ جغرافيائى ايران ( ج 1 ) حدود 599 نفر از غياثوندها در آباديهاى رودبار الموت زندگى مىكنند . آباديهاى غياثوندنشين
مجمل رشوند ( فارسى ) — صفحة 235
مساهمون: محمد على خان رشوند
ص٢٣٥