فلو لا رحمة الجبّار أضحى * يكفّك من جنان الخلد ريح
و لكن منه قرب حسن عفو * و كنت به غير ما عفو طريح *
و آدم چون از جهان بيرون رفت ، شيث او را به كوه سرنديب به گور كرد ، همانجا كه از بهشت بران افتاد . و آن را راهون گويند ؛ و حدّ آن هشتاد فرسنگ است اندر هشتاد فرسنگ . و دفن كردش نزديك ساحل دريا . بعد ازان آب غلبه كرد و گور آدم نيمى آب دريا بگرفت ، و چندانكه حدّ گور آدم بود آب صافى و روشن بود ، و غوّاصان به دريا فروشدندى و آنجا نماز كردندى و زيارت . و پيدا بودى حدّ آن از آب دريا . پس در عهد طوفان نوح پيغامبر عليه السّلام آنجا رفت و استخوان آدم عليه السّلام به بيت المقدّس آورد و آنجا دفن بكرد . بعد ازان چون طوفان بازنشست ، و تا طوفان بود به كشتى در همىداشت . و حوّا از بعد آدم بمرد ، و شيث او را هم پهلوى آدم در گور كرد . و شيث را وقت مرگ هم پيش ايشان دفن كردند ، عليهم السّلام - و اللّه أعلم .
إدريس ، و هو أخنوخ ، عليه السّلام
قوله تعالى :
وَ رَفَعْناهُ مَكاناً عَلِيًّا
. « 1 » و در بهشت به تعبّد ايزد تعالى مشغولست - تا خداى تعالى خواهد - تا بميرد و باز زنده كندش و حشر كندش با ديگران .
نوح و سام ، عليهما السّلام
بعد از هزار و چهارصد سال و پنجاه سال عمر بمرد ، و سام او را به جوار آدم دفن كرد هم به بيت المقدّس . و بعد ازان سام بمرد ؛ هم به شام دفن كردندش . و آنست كه از عيسى پيغامبر ، عليه السّلام معجزات خواستند كه او را زنده كند ، كه قديم عهدتر بود به مردن . و خداى تعالى او را زنده كرد به دعاى عيسى عليه السّلام .
عابر ، و هو هود ، عليه السّلام
اندر كتاب سير الملوك چنان خواندم كه مردى از حضرموت پيش امير المؤمنين
هامش
( 1 )Sure 19 , Vers 57 .