بعد ازان عايشه را به خانه آورد ، و او نه ساله بود . و سوده ، دختر ربيعة بن الاسود * ، را به زنى كرد ؛ پس حفصه ، دختر عمر بن الخطّاب را به زن كرد ؛ پس امّ سلمة بنت اميّه را ، پس حريرة * بنت الحرث بن ابى ضرار را ؛ پس امّ حبيبة بنت ابى سفيان ؛ پس صفيّة بنت حيى بن أخطب را به زن كرد ، بعد از آنكه برده گشت و آزاد كردش از خيبر ؛ پس ميمونة بنت الحرث ؛ و باز زينب بنت جحش را به زن كرد .
و چون پيغامبر صلّى اللّه عليه فرمان يافت ، اين نه زن با وى بودند ؛ و ديگران بودند كه ناديده طلاق داده بود به سببها . و بود كه خطبت كرد و بگذاشت . و ماريه ، مادر ابراهيم ، و ديگر كنيزكى ، ريحانه نام ، هم قبطى * بودند . و ازين همه زنان پيش از پيغامبر عليه السّلام همه شوى كرده بودند ، مگر عايشة بنت ابو بكر رضى اللّه عنهما .
اندر وزيران و دبيران پيغامبر عليه السّلام
ابو بكر الصّدّيق رضى اللّه عنه وزير بود ؛ و كسانى كه وحى نبشتندى و نامهها و هر چيز عمر و عثمان و على بودند رضى اللّه عنهم ، و خالد و ابان ، ابنا السّعيد بن العاص ، و جهم * بن الصّلت و علاء الحضرمى و شرحبيل بن حسنه و عبد اللّه بن ارقم و عبد اللّه بن سعد بن ابى سرح .
و چون فتح مكّه بود ، معاوية بن ابى سفيان و المغيرة بن شعبه و حنظلة بن الرّبيع التّميمى و زيد بن الثّابت و ابىّ بن كعب از انصار اين جماعت بودند نويسندگان رضى اللّه عنهم - و اللّه أعلم به .
اندر وصف سلاحهاى پيغامبر عليه السّلام
در كتاب شرف النّبى چنان خواندم كه شمشير پيغامبر عليه السّلام ذو الفقار بود ، شمشير منه بن الحاج * بود ، ديگر قضيب نام بود ، و يكى عصيب * و يكى رسوب ، و ديگر مخذم و ديگر قلعى و ديگر اخنف * ؛ و اين سه تيغ على بن ابى طالب عليه السّلام آورد از بتخانهى طى . و درع پيغامبر يكى ذات الفضول نام و ديگرى الفضّه ؛ و آن زره داود بود ، عليه السّلام ، كه روز حرب جالوت پوشيده داشت ؛ و ديگرى را نام السّعديه . و نيزه بعضى به دست داشتى . و بودى كه علامت بر وى بستى ، رايتى سياه كه آن را عقاب گفتندى . و لوايى سپيد بود ، از چادر