تخطي إلى المحتوى الرئيسي

علوم القرآن ( علوم قرآنى ) ( فارسى ) — صفحة 266

مساهمون:

ص٢٦٦
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمودند : « انّى تارك فيكم ما ان تمسّكتم به لن تضلّوا بعدى ، احدهما اعظم من الآخر : كتاب اللّه حبل ممدود من السّماء الى الارض و عترتى اهل بيتى ؛ و لن يفترقا حتّى يردا علىّ الحوض ، فانظروا كيف تخلّفونى فيهما » « 1 » . دوم حديث « امان » ؛ حاكم نيشابورى در مستدرك الصحيحين به سند خود از ابن عبّاس روايت كرده است كه وى گفت : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمودند : « النجوم امان لاهل الارض من الغرق ، و اهل بيتى امان لامّتى من الاختلاف ؛ فاذا خالفتها قبيلة من العرب اختلفوا فصاروا حزب ابليس » . حاكم نيشابورى گفته است : اين حديث صحيح الاسناد است ؛ چنان كه ابن حجر در كتاب صواعق خويش آن را آورده و صحيح دانسته است . « 2 » سوم حديث « سفينه » ؛ حاكم نيشابورى در مستدرك روايت كرده ، و ديگران فراوان در جاهاى ديگر آورده‌اند كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله مىفرمودند : « مثل اهل بيتى مثل سفينة نوح ، من ركبها نجا و من تخلّف عنها غرق » « 3 » .
هامش
( 1 ) صحيح ترمذى ، 2 / 308 حديث ثقلين به اسناد و طرق عديده از جمعى صحابه و تابعين مانند زيد بن ارقم و زيد بن ثابت و ابو سعيد خدرى و حذيفه بن اسيد غفارى و على بن ابى طالب و ابو هريره روايت شده است . همچنان كه اين حديث با عبارات متعدّد نقل شده است ، چنان كه ترمذى و مسلم در صحيحين ، حاكم در مستدرك الصحيحين احمد بن حنبل در مسند خود ، ابو نعيم در حلية الاولياء ، هيثمى در مجمع خود ، ابن حجر در صواعق خود ، متّقى در كنز العمّال . طبرانى در معجم كبير ، ابن اثير جزرى در اسد الغابة ، ابن جرير در تهذيب الآثار ، خطيب بغدادى در تاريخ بغداد و بسيارى ديگر ، روايت كرده‌اند . سمهورى ، بنا به نقل مناوى از وى در كتاب فيض الغدير ، گويد : در اين باب بيش از بيست تن صحابى نام برده شده‌اند . ابن حجر در صواعق خود گويد : اين حديث داراى طرق فراوانى است از بيست و چند صحابى ، كه ما را نيازى به بسط آنها نيست . رجوع كنيد به : فضائل الخمسة فى الصّحاح السّتّة و غيرها من كتب اهل السّنّة ، 20 / 52 - 60 ( 2 ) مستدرك الصحيحين 30 / 149 ؛ صواعق : 140 . ( 3 ) حاكم نيشابورى در مستدرك ( 2 / 342 ) اين حديث را آورده و گفته است : اين حديث صحيح است بر شرط مسلم . همچنين اين حديث را به طريقى ديگر از حنش ، از ابوذر غفارى ( 3 / 16 ) نقل كرده است . متّقى نيز در