وجه اين ترجيح هم اين است كه : وقتى ضرر قليل با ضرر كثير مواجه مىشود ، كانّ ضرر كثير دو ضرر است و ضرر قليل يك ضرر و لذا اين يك ضرر با يكى از آن دو ضرر تعارض كرده ، تساقط مىكنند ، در نتيجه يك ضرر بلا معارض در طرف ديگر باقى مىماند . كه جاى اجراى قاعده لا ضرر است و لذا طرف قليل گرفته مىشود . كه مثالش در شرح آمده است .
2 - احتمال ديگر اين است كه بگوييم : قلّت و كثرت نمىتوانند در تعارض ضررين مرجّح باشند ، چرا كه قاعده لا ضرر هم بر ضرر قليل صادق است هم بر ضرر كثير .
پس : دوتا لا ضرر از دو طرف تعارضا و تساقطا ، در نتيجه بايد به قواعد ديگر مراجعه شود . چه اين دو ضرر مساوى باشند و چه اقل و اكثر .
يكى به قاعده تخيير الحاكم ، كه حاكم شرع طرفين را مخير كند به اينكه خودتان يكى از دو ضرر را انتخاب كنيد .
يكى به قاعده القرعة ، بدين معنا كه قرعه زده شود و به قرعه عمل نمايند .
و السّلام على من اتّبع الهدى
رسائل شيخ انصارى ( فارسى ) — صفحة 363
مساهمون: الشيخ الأنصاري
ص٣٦٣