و روز هشتم ماه ربيع الاول موكب همايون به دار الخلافهء طهران رجعت گزين آمد و پس از ده روز به طبرستان مسافرت روى داد . نواب جهانبانى به مراسم خدمتگزارى پرداخت و جعفر قلى خان به حضور رسيد و مخلع گرديد ، و در بلدهء سارى به شكار و سوارى به سر رفت و در بلدهء اشرف به عز و شرف ، عيشها گذشت . رضا خان قاجار بيگلربيگى استراباد با بزرگان يموت و كوكلان خراج و پيشكشها گذرانيدند و به سارى معاودت و به تعمير پل مشهور به « تيجن » حكم مطاع صادر و نافذ شد و آن پل را كه خان جلالت نشان شهيد محمد حسن خان قاجار بهسبب سعادت شهادت ، فرصت اتمام و انجام نفرمود به سركارى حاجى اسماعيل قوللر آقاسى ، حضرت خاقان كامكار آقا محمد شاه قاجار به دوازده هزار تومان زر حلال به اتمام و انجام رسانيدند .
و در اين سال فرخ فال ، امراى زنديه صيد مراد خان و ويس مراد خان و شاهمراد خان و ديگران كه در قيد و بند جعفر خان زند بودند يكى از خدمهء حرم را فريفته بهواسطهء او سمى به جعفر خان چشانيدند و او مريض شده قوت او به ضعف مبدل گرديد . شبى محبوسين ارگ به دستيارى معاهدين مستخلص شده بر سر جعفر خان تاختند و او يك دو نفر را به زخم تيغ مجروح ساخت . ايشان هجوم آورده به ضرب چماق و تيغ و تير و چوب و حجر و خشب و مدر « 1 » و جاروب و پاروب او را كشتند و با همان شمشير آخته سر او را از تن جدا ساخته به ميدان ارگ انداختند . صيد مراد خان بهجاى وى نشست . و لطفعلى خان فرزند ارشد جعفر خان كه به نظم بنادر عمان رفته بود به محض خبر به شيراز گرائيد .
شيرازيان صيد مراد خان را دستبسته و دروازه بگشادند ، فورا به قتل قتلهء پدر كمر بست و بر تخت سرورى برنشست و استقلال و جلال يافت .
و نواب خاقان گيتى ستان آقا محمد خان قاجار بعد از استحضار از مازندران به طهران ايلغار و در پنجم شهر جمادى الثانى به عزم كشورستانى وارد مقر حكمرانى شد .
سال هزار و دويست و سيم
خاقان گيتى ستان قاجار بعد از گذرانيدن عيد سعيد اين بهار ، نواب كامياب بابا خان جهانبانى را با پنج هزار جيش بهرام طيش مأمور به توقف فيروز كوه و انتظام امر مازندران و خراسان فرموده خود با سپاهى كينه خواه از اهل ايران از رى به عراق و از عراق
هامش
( 1 ) - حجر و خشب و مدر يعنى سنگ و چوب و گل .