چهار بنيچه جباره ( 13 ) - بن سرخى چهار بنيچه جباره ( 14 ) - پلنگى شيبانى ( 15 ) - بنى عبد اللهى شيبانى ( 16 ) - پير اسلامى جباره ( 17 ) - بهلولى جباره ( 18 ) - تاتى جباره ( 19 ) - تر بر جباره ( 20 ) - تغلبه شيبانى ( 21 ) - تكريتى شيبانى ( 22 ) - جابرى جباره .
چار بنيچه جباره چهار تيرهاند : بربر ، بز سرخى ، جلو دارى ، لر ، مسكن اين چهار تيره در زمستان و تابستان بلوك كربال است .
( 23 ) - جاهكى جباره ( 24 ) - جلودارى چار بنيچه جباره ( 25 ) - حمالى شيبانى ( 26 ) - حسانى شيبانى ( 27 ) - حنائى جباره ( 28 ) - حياتى شيبانى ( 29 ) - خوشنامى شيبانى ( 30 ) - درازى جباره ( 31 ) - سادات حسينى جباره ( 32 ) - سنوده شيبانى ( 33 ) - شاهسوارى شيبانى ( 34 ) - شاهيسون جباره ( 35 ) - شعبانى جباره ( 36 ) - شيرى جباره ( 37 ) - صباحى شيبانى ( 38 ) - صفرى جباره ( 39 ) - صنعانى شيبانى ( 40 ) - عبد اليوسفى شيبانى كتى ( 41 ) - عزيزى جباره ( 42 ) - عمادى شيبانى ( 43 ) - عيسائى جباره ( 44 ) - غلام شاهى شيبانى ( 45 ) - فارسى شيبانى كتى ( 46 ) - قرائى جباره ( 47 ) - قره غانى جباره ( 48 ) - قنبرى جباره ( 49 ) - كتى شيبانى سه تيره است : فارسى ، عبد اليوسفى ، ولى شاهى ( 50 ) - گريچهاى شيبانى ( 51 ) - كله ريشى ( 52 ) - لن جباره چار بنيچه ( 53 ) - لواردان جباره ( 54 ) - فريدى جباره ( 55 ) - مهارى شيبانى ( 56 ) - نقد على جباره ( 57 ) - ولى شاهى كتى .
و مردمان عالم با عمل ، از اين طايفه سادات عرب برخاستهاند مانند عالم زاهد آقا سيد محمد پيش نماز مسجد نو شيراز ،
و فاضل كامل آقا سيد عبد اللطيف كه در فنون رياضى عديم المثال بود ،
و مانند آقا سيد احمد كه عمر خود را در نشر مسائل دينيه گذرانيده ،
و برادر فاضلش آقا سيد محمد حسين سالها در طهران توقف داشت ،
و مانند عالم زاهد حاجى سيد محمد باقر و ولد الصدقش جناب مستطاب فاضل كامل ، جامع علوم حاجى سيد محمد حسن در قيد حيات باقىاند و اين طايفه از عرب ، از وجوهات ديوانى مرفوع القلم مىباشند و در سال چيزى براى بنى اعمام خود كه در شيراز توقف دارند به رسم نياز و هديه مىفرستند .
ايل غربال بند : گروهى از فرومايگان ايلات است كه از كنارهء درياى فارس تا نهايت سردسيرات فارس تردد نمايند ، مواشى بيشتر آنها به اندازه حمل و نقل پلاس و چادر سياه نشيمن است و دولتمند آنها را چند سر ماده گاو و ماده خر و بز و گوسفند باشد و شغل عمومى مردهاى آنها ، آهنگرى و عموم زنها ، غربالبندى است .
ايل قشقائى : چون ايل خلج از اراضى ممالك روم به خاك عراق آمدند ، گروهى از آنها فرار كرده ، در مملكت فارس توقف نمودند و مردمان خلج اين گروه را « قاچ قائى » گفتند ، يعنى گريخته و بعد از تغييرات لفظى « قشقائى » شد ، پس پارهاى از آنها كه در بلوك قونقرى مسكن نموده ، دهنشين شدند و تاكنون زبان آنها به تركى باقى است ، آنها را « خلج » گويند و آنچه از آنها به قانون ايلات از گرمسير به سردسير
رِحْلَةَ الشِّتاءِ وَ الصَّيْفِ
كنند اين گروه را بر دو قسم كرده ، يكى را باز « خلج » گويند و ديگرى را « قشقائى » گفتند ، و هريك بر چندين تيره شدند و اكنون تمام اين