گشت تا آنكه در سال 1279 چراغ على بيك پسر شاه رضا بيك از تيرهء تلكه بهارلو كه سمت مباشرى ايل بهارلو [ را ] داشت به زور بازو و نصيحت زبان و درستكارى ، بيشتر از تيرههاى بهارلو را با هم الفت داد كه در چنبر اطاعت او درآمدند و او را به مناسبت مباشرى كه اهل قلم بود ميرزا چراغ على گفتند و چندين سال به اقتدار تمام ضابط و كلانتر ايل بهارلو و در سال 1290 و اند پسرهاى نصر اللّه خان بهارلو از تيره احمدلو او را كشتند و بعد از او ضابطى و كلانترى بهارلو با حسين خان بهارلو ولد الصدق [ ] از تيره [ ] كه ربيب و تربيت يافته از ميرزا چراغ على بود به ضابطى تمام ايل بهارلو قرار گرفته است و تاكنون ايل بهارلو را در كمال نظم و آرامى پرستارى كرده ، نام دزدى و غارت را منسوخ داشته است و تيرههاى ايل بهارلو بر اين وجه است :
( 1 ) - ابراهيم خانى ( 2 ) - احمدلو ( 3 ) - اسمعيل خانى ( 4 ) - بربر ( 5 ) - تلكه ( 6 ) - جامه بزرگى ( 7 ) - جرغه ( 8 ) - جوقه ( 9 ) - حاجى تارلو ( 10 ) - حاجى عطارلو همان حاجى تارلوست . ( 11 ) - حيدرلو ( 12 ) - رسول خانى ( 13 ) - سكز ( 14 ) - صفى خانى ( 15 ) - عيسى بكلو ( 16 ) - كريم لو ( 17 ) - كلاه پوستى ( 18 ) - مشهد لو ( 19 ) - نظر بكلو ( 20 ) - ورثه .
ايل بهمئى : در ذيل عنوان بلوك كوه گيلويه نگاشته گرديد .
ايل جاويدى : در ذيل عنوان بلوك ممسنى گفته شد .
ايل خمسه : ايل اينالو و ايل باصرى ، ايل بهارلو ، ايل عرب ، ايل نفر را ايلات خمسه گويند .
ايل دشمن زيارى كوه گيلويه : در ذيل بلوك كوه گيلويه نوشته گرديد .
ايل دشمن زيارى ممسنى : در ذيل بلوك ممسنى گفته شد .
ايل رستم : در ذيل بلوك ممسنى گفته شد .
ايل شير على و شهروئى : در ذيل عنوان بلوك كوه گيلويه نوشته شد .
ايل طيبى : در ذيل عنوان كوه گيلويه گفته شد .
ايل عرب : ببايد دانست كه ايل عرب فارسى ، جماعتى از اعراب باديه نجد و عمان و يمامه عربستانند كه در زمان خلفاى بنى اميه و بنى عباسى ، بلكه از صدر دولت عليه اسلام دامت شوكتها ، براى تسخير مملكت فارس و نظم نواحى آن با عيال و مواشى آمده ، به عادت خود در چادرهاى سياه زمستانه و تابستانه در دشت و كوهستان آمدوشد كنند ، آنچه از ايلات عرب در نواحى رامهرمز و جراحى و دورق توقف دارند ، آنها را ييلاق و قشلاقى نيست بلكه تابستان را در كنار رودخانه و زمستان در دامنهء تلال يك ناحيه زندگانى كنند و آنها را طوايف گويند كه شرح حال آنها در ذيل عنوان طوايف بيايد و لهجه و زبان اين طوايف از عرب به فصاحت اصلى باقى است و آنچه از ايلات عرب در نواحى ديگر فارس آمدهاند قشلاق آنها نواحى بلوك سبعه و رودان و احمدى است و ييلاق آنها در سردسيرات مانند بلوك بوانات و قونقرى و سرچاهان باشد و مسافت ميانه ييلاق و قشلاق آنها نزديك به 100 فرسخ است و زبان اين گروه براى زيادتى تحريف و تصحيف كلمات ، از عربى بيرون رفته و به فارسى و تركى و لرى نرسيده و جز لهجه عربى براى آنها باقى نمانده است و اين ايل عرب در اصل دو ايل مىباشند : يكى عرب جباره و ديگرى عرب شيبانى و عرب جباره را عرب كوچى نيز
فارسنامه ناصرى ( فارسى ) — صفحة 1578
مساهمون: ميرزا حسن حسينى فسايى
ص١٥٧٨