تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فارسنامه ناصرى ( فارسى ) — صفحة 2110

مساهمون:

ص٢١١٠
طريقت بجز خدمت خلق نيست
71 ، 484
طعنه بر مستى « منعم » زدن انصاف نبود
1131
طواف سموات كرد يك شب و عمرى است
995
طوطيان نغمه‌سنج گلشن رازيم ما
1090
طوطى خوش سخنم پرورشم از شكر است
1131
طول عمرش را ز ايزد خواهمى
1676
طول و عرض فارس باشد اى كيا
1676
طينت « صحبت » ز چه مىشد عجين
1513

ظ

ظاهر هركس كه سنجيدم به ميزان نظر
1155
ظلمت بحرش نياوردى به رخ رنگ ظلام
1399
ظلم لاغر از چه ؟ از گرز سمينت
1570
ظل يزدان ، شه اسلام ، محمد شاه آنك
1156
ظن بد در حق من ، مىبرى اين مزد وفاست
1511

ع

عادت عشاق چيست ؟
1175
عارضت منظر يك شهر نظرباز چراست
1132
عاشقان دوست بسيارند وليك
1438
عاشقى گر ز اين سر و گر ز آن سر است
1428
عاقبت سيل سرشكى ببرد بنيادش
1177
عالم همه سرخوشند از باده وصل
1084
عباس شاه آنكه ز خاك درش مدام
1507
عجب دارم كه نبود بيضه‌اى را پر و بال اما
946
عجب نباشد اگر مردمى است در دشتى
1337
عدل تو و اجحاف چو چنگيز و بخارا
1061
عرابى ذو الاكناف گردش لقب
143
عراق و فارس گرفتى به شعر خود حافظ
69 ، 79 ، 516
عرصهء دنيا مجال همت
117
عروة الوثقى هر مستحكمى
1088
عروس ملك كسى تنگ در بغل گيرد
536 و ح 7
عزت پيغمبرى از اين بود
1088
عزتش را اى خدا كن مستدام
1676
عز محجل را سره ، گمراه را هادى ره
1514