شهره كن در راستگوئى خويش را
1076
شهريار عصر منصور آنكه او
323
شه ز رمز ملك بهتر آگه است
1676
شهنشاهى كه مأوايش بهشت جاودان آمد
329
شهنشها ، ملكا ، اى كه در مدايح تو
1337
شهنشه بفرمود كاين جاى را
1505
شهنشه به فرمان گزاران بگفت
1504
شهنشه چو بر رتبه او فزود
1504
شيب و شباب هردو يكى دان كه همرهند
1511
شيخا بر سر تو اين بلائى است عظيم
950
شيخ منعم نتواند كند از شيدائى
1129
شير فلك ار سر كشد از حكم تو گردن
1061
شير فلك در چنگ او ، چنگ پلنگ آونگ او
1514
شير فلك را بر آستان رفيعش
1016
شير نخجير آهوى نگهت
973
ص
صادر بىواسطه ، عقل نخست
1512
صافى ضمير عهد ، على شاه آنكه هست
1399
صبا عبير فشان گشت و مشكبيز مگر
980
صحبت از آن شيرين زبان چه حرف سود و چه زيان
1510
صحرا همه گشت لالهزار اى ساقى
1402
صدر ملك و گوهر صدر و شرف ملك
1062
صد هزاران گل شكفته در او
1314
صفاهان به گودرز كشواد داد
46 ، 68 ، 71 ، 77 ، 78 ، 116 ، 1506
صفى پا بر اورنگ شاهى نهاد
471
صورت اشيا بنگارى به خود
1512
صوفى كه افكند از صفا ، سجاده بر روى هوا
1514
صوفى نهاد دام و سر حقه باز كرد
78 ، 104 ، 318 ، 1146
ط
طاق افتاده به پيرامن ابروى تو خال
955
طاقديس عالم تقديس بود
1399
طبعم كه ز لشكر هنر دارد خيل
1185