چنين است آئين گردون سپهر
348
چنين است كردار گردون سپهر
1072
چنين جا كه خواهند اين سروران
1504
چنين داد پاسخ سپهدار تور
1584
چنين گفت با او خداوند رخش
69 ، 513
چنين گفت با سركشان سوفزاى
1473
چنين گفت پيران كه اى دادخواه
1585
چنين گفت داناى آموزگار
1531
چو آگاه شد ز آن سخن سوفراى
161
چو آگاهى آمد بر شهريار
145
چو آگاهى آمد به سوى قباد
160 ، 161
چو آگاهى آمد سوى سوفزاى
157
چو آيد به موئى توانى كشيد
681
چو اجزاى وجودم هر يكى درد دگر دارد
1447
چو از « پارس » قارن به هامون كشيد
141
چو از پارس لشكر فراوان ببرد
144
چو از كار لهراسب پرداخت شاه
1472
چو از كوه خورشيد سر بر كشيد
1473
چو از مهر با من بگفت و شنفت
1504
چو امير را مطيعم همه خلق را شفيعم
1021
چو ايوانى كشيده بر سر آب
1233
چو با دان پيروز و چون شير ذيل
223 ح 6
چو بد كردى مشو ايمن ز آفات
415
چو بر پهلوانى زبان راندند
893 ح 1
چو برف از زمين بادبان بر كشيد
1473
چو بشنيد زر مهر پاكيزهرائى
163
چو بود از خاك پاى خضر دوشم كحل بينائى
1282
چو بهره ز تيره شب اندر چميد
1473
چو بيژن به شهر سمنگان رسيد
1584
چو بيخ گياهى بر آرم ز جا
1052
چو پاكان شيراز خاكى نهاد
903
چو پشت عاشق و زلف شكسته جانان
1227
چو حافظ در قناعت كوش و از دنياى دون بگذر
1163
چو دارا بر آن كرسى زر نشست
142
چو در خاك مصلى يافت منزل
1164