فرزند را اطال اللّه بقاءه و احسن الامتاع به و الدفاع عنه از جهت مملكت عالم مرشح كردهايم و عالميان را بايالت او اميدوار گردانيدهايم و آن معنى خود بقرار خويشست اما از غايت عنايت كه بر احوال مردمان آن ديار داريم حالى اين ترتيب فرموديم و بديشان مىنمائيم كه آن تقرير و تعيين برقرار است كه ايزد تعالى در قران مجيد ياد كرده است :
ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها
، و معلومست كه درين تحويل و تبديل مشاكله و مماثله را مجال نيست و معاينه و منافات بدرجهء است كه اگر گوئيم ديو برانگيختهايم و سليمان بنشانده عقلا دانند كه اين سخن بر سنن عقل راست نمايد و استغفار واجب نيايد و للّه الحمد على ما ينقض و يبرم و يقضى و يحكم و يولى و ينعم و هو - المشكور على كل حال ، و بعد ما كه مطلق فرمودهايم تا حكم و فرمان فرزند اعز احسن الأمتاع به درين حال از حل و عقد و خفض و رفع و حبس و اطلاق و نقض و ابرام و اعطاء و حرمان و عزل و توليت و عفو و سياست و نواختن و راندن همچون حكم و فرمان ما باشد و امر و نهى وى در جملگى متصرفات و مختلفات احوال امر و نهى ما وصايت مىكنيم و مىفرمائيم تا مراقبت جانب ايزد را در كل احوال سرّا و اعلانا مهمتر كارها دارد و در حصول امانى دو جهانى توسّل باخلاص و خشيت جانب ايزدى و تحرّى رضاى او عزّ و علا كند
وَ يَخْشَ اللَّهَ وَ يَتَّقْهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ
، و در احياى معالم شرعى و تشييد قواعد دينى و توقير و تبجيل قضاة و ائمه و علماء كه ميراثداران پيغمبراناند صلوات اللّه عليهم اجمعين مبالغت نمايد و ايشان را در تنفيذ قضايا و احكام تقويت كند و در جهاد كفار كه در حدود دهستان و بيابان منقشلاقاند و قهر و قمع ايشان بوقت خويش متشمر و مجتهد باشد فقد قال اللّه تعالى :
وَ جاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ هُوَ اجْتَباكُمْ
، و در ايمن داشتن مسالك و معابر مجتازان و سابله در بر و بحر جدى تمام كند و با مقطعان و شحنگان اطراف آنچه شرط احتياط و استقصا باشد درين باب بجاى آرد و اقامت حدود و راندن حكم سياست بر اهل فسق و فجور و لصوص و مفسدان و راهداران از فرايض شمرد لقوله عز و جل :
إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً أَنْ