گفتار در ذكر لشكر فرستادن شاه طهران ديگرباره در بالاى مرو شاه جهان و شكست يافتن لشكر غجر به امداد شاه والاگهر
بر ضماير خورشيد مظاهر نكتهسنجان پوشيده و مستور مباد كه ديگرباره هم در اين تاريخ مذكور كه فى سنهء 1276 بود كه شاه طهران لشكر بىكران به اميد به دست درآوردن ولايت مرو شاه جهان و به جهت مسخر نمودن ايلاتيهء اطراف و جوانب آن روانه نمود . حمزه خان نام سپهسالار نامى را سردار و سرآمد لشكر مذكور گردانيده ، فرمايش نمود كه ولايت مرو شاه جهان را مع ولايتهاى اورگنج و نيز سراپاى ايلاتيهء تركمنيه را مسخّر نموده ، تا به سرحدّ امّ البلاد بلخ تا به لب درياى آمويه به تحت تصرّف درآورده ، از فتنه و فساد تركمنيه خاطر خودها را جمع نموده همه را يك تن نموده مراجعت مىنمايى . پس به فرمودهء شاه طهران مقدار چهل هزار لشكر جرّار خنجر گذار از تمامى قلمرو ولايتهاى آن در محاذى مشهد مقدّسه جمع گرديد . از اين مجموع بيست هزار سرباز قادرانداز به همراهى هشتاد توپ غنبورك همه را مع اسباب آتشخانه تيارى نمود .
پس سلطان مراد خان نام - حاكم مشهد مقدّسه - به حكم شاه طهران به همراهى حمزه خان مذكور بر اين لشكر نامزد و سرآمد گرديده ، از مشهد مقدّسه برآمده در ولايت مرو رسيده بودند كه چهل هزار ايلاتيهء تكّه از روى وهم و هراس به درون ولايت مرو قبل گرديده همهء آنها از صغير و كبير و از برنا و پير دل به مرگ نهادند و ليكن جماعت سارق و سالور كه سلسله جنبان اين حادثه گرديده بودند ، در اين وقت به لشكر مذكور استقبال نموده ، پيروى مىكردند . از بس كه كلانان هردو جماعت مذكورين دشمنى كه به جماعت تكّه داشتند به شاه طهران خط و خبر كرده لشكر مذكور را طلبيده آورده بودند .