حسنه به حضرت ذو الجلال تقرّب نمايد خوبترين موضعى اختيار فرموده چهارم ماه مبارك رمضان استادان ماهر و بنّايان مهندس را امر فرمود تا طرح آن عمارت مبارك بينداختند و در مباركترين ساعتى بنياد نهادند و قواعد و اركان آن را از سنگ برآوردند و بندگى حضرت اعلى از غايت اهتمام بنفس مبارك خود بر سر عمارت حاضر مىشد و در اتمام آن غايت اهتمام مبذول مىداشت تا شرفات رفيعش چون مصاعد قدر بانيش سر سوى افلاك كشيد و سدّهء منيعش چون مدارج جلال آمرش قدم بر تارك افلاك نهاده و قضايش از سعت جنّت حكايت كرده و هوايش نشر طيب از روايح مشك اذفر روايت نموده و چون سدّ اسكندر در استحكام و چون قبّهء هرمان در استعظام منير و محرابش بدقايق صنعت آراسته شده و طاق و رواقش در طاق نوشين روان كسرى انداخته زجل تسبيح مسجّانش غلغل در ملكوت انداخته وصيت تقديس مهلّلانش صدا در گنبد گردون افگنده [ شعر ]
زهى بلند بنايى كه غرفهاى بهشت * ز رفعت تو شد ستند معترف بقصور
ايزد تعالى اين امير صاحبقران و اين سايهء حضرت يزدانرا در اشاعت خيرات و افاضت مبرّات سالهاى بسيار باقى و پاينده داراد
ذكر توجّه امير صاحبقران بعد از مراجعت از هندوستان بجانب عراق و آذربايجان
چون امير صاحبقران نصرت قرين و ظفر همعنان از مملكت هندوستان بدار الملك سمرقند مراجعت فرمود بمسامع شريفه رسانيدند كه باحوال ممالك ايران بتخصيص آذربايجان و توابع آن فتورى راه يافته و از لشكر گرج و ارمن احيانا رعايا را آسيبى رسيده از انجا كه كمال غيرت و ناموس اين حضرت است تحمّل نافرموده در سال هشتصد و دو رايات ظفرپيكر در حركت آمده متوجّه صوب خراسان شد و از راه سلطانيّه بجانب قراباغ تبريز توجّه فرمود و چون بمباركى آنجا نزول كرد و آن صحارى را محلّ خيام و خرگاه جلال و مركز چتر و علم اقبال گردانيد ضبط حال لشكر منصور فرموده همه را علوفه