يك را از تواچيان مبلغى گرامند رسيد و روز سهشنبه بيست و دوّم رايات فلك اقتدار چون روح كه بكالبد آيد و جان كه بجسم پيوندد بسمرقند درآمد [ بيت ]
آن وعده كه تقدير همىداد وفا شد * وان كار كه ايّام همى خواست برآمد
و چون بمباركى و طالع سعد در مستقرّ عزّ و كامرانى قرار گرفت بمجلس عيش و شادمانى رغبت نمود از آشاميدن كاس نشاط چهرهء روزگار افروخته شد و از افروختن مشاعل كامرانى خرمن غمّها سوخته گشت [ شعر ]
هر شاديى كه چرخ ز ما فوت كرده بود * آن را بيك كرشمه قضا كرد روزگار
و بعد از ان به زيارت شاهزاده قثم العبّاس رضى الله عنه رفته از روح مبارك او استمداد نمود و از انجا مراجعت كرده بخانقاه خواهر سعيده تومان آغا كه رابعهء عهد و زبيدهء وقت بود آمدند و بعد از نماز پيشين در باغچنار و نقشجهان نزول فرمود رايت جهانگشاى مظفّر و منصور و ملازمان حضرت خرّم و مسرور و مملكت آباد و معمور و سعيها مرضى و مشكور
ذكر مسجد جامعى كه بندگى حضرت بدار الملك سمرقند بنا فرمود
بارى سبحانه و تعالى در قرآن مجيد كه كلام ربّانى و منشور آسمانيست چنين مىفرمايد كه
إِنَّما يَعْمُرُ مَساجِدَ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ
يعنى مساجد را عمارت نكند الّا كسى كه ايمان داشته باشد به خدا و روز قيامت و سيّد كاينات صلّى الله عليه و سلّم مىفرمايد من بنى لله مسجدا و لو كمفحص قطاة بنى اللّه له بيتا فى الجنة يعنى هركه از بهر خدا مسجدى بنا كند و اگر خود آن مسجد به مقدار آشيانهء مرغى باشد كه آن را قطاة مىگويند حضرت عزّت از بهر او خانهء در بهشت بنا كند چون بندگى حضرت امير صاحبقران از استيصال كفّار و فجّار فارغ شد و از جهاد اصحاب اشرار بازپرداخت و ركاب همايون از ان بلاد بصوب سمرقند روان شد [ بيت ]
نهاد روى ز هندوستان بدار الملك * بفرّخ اختر و فيروز روز و ميمون فال
نيّت بران مصمّم گردانيد كه در دار الملك سمرقند مسجدى جامع بنا فرمايد و بدان