و گفتهاند كه چون خداى خواهد كه بندهء را از ذلّ معصيت با عزّ طاعت آرد تنهائى بر وى آسان كند « 1 » و بقناعت ويرا توانگر كند و بعيب تن خويش بينا كند و هركه اين او را دادند خير دنيا و آخرت او را دادند « 2 » .
هامش
( 1 ) - مب : وى را تنهايى مونس گرداند .
( 2 ) - مب : و هر كى را اين توفيق مساعدت نمايد خير دنيا و آخرت او را حاصل گشت .