موافقت كرد . سپس سلطان را در جنگ با قرامانيان يارى داد و پسرش قاسم بيك را به كمك او فرستاد . در سال 819 ه . ق / 1416 م هنگام لشكركشى به افلاق نيز محمد چلبى را يارى كرد ، اما در بازگشت از اين جنگ پادشاه عثمانى بخشى از قلمرو اسفنديار اغلى ، شامل كانقرى ( جانكيرى ) ، قلعه جيق و طوسيه را به قاسم بيك داد . پس از درگذشت محمد ، اسفنديار با مراد دوم سلطان عثمانى روابط دوستانه برقرار ساخت و نوهاش ، دختر ابراهيم ، را به ازدواج مراد درآورد و تابعيت عثمانيان را پذيرفت . اين دوستى مجددا با پيوند زناشويى استحكام يافت . مراد دوم يكى از خواهرانش را به ازدواج قاسم بيك و ديگرى را به ازدواج ابراهيم - پدر زنش - درآورد . اسفنديار در 843 ه . ق درگذشت و در آرامگاه خانوادگى در سينوپ به خاك سپرده شد .
دايرة المعارف بزرگ اسلامى ، ج 8 ، صص 339 - 340 .
( 334 ) . ( ص 1169 ) : گفتار در غزو ازمير گبران و فتح آن . . . و ماهنوس صاحب آن قلعه تيمور خود شخصا در محاصره و حمله به ازمير حضور داشت . ازمير در آن زمان به شواليههاى جزيرهء رودس « 1 » - كه مدت 57 سال در آنجا بودند - تعلق داشت . تيمور قبل از حمله به حاكم ازمير كه كشيشى بود موسوم به « فرر گيليوم دومنت » « 2 » - كه شرف الدين از او با نام ماهنوس نام مىبرد - پيام داد كه مذهب اسلام را قبول نمايد و البته آن كشيش با نهايت حدت و شدت آن تقاضا را رد كرد . براى آگاهى بيشتر ، ر . ك : امپراطورى صحرانوردان ، ص 751 . تاريخ امپراطورى عثمانى ، ج 1 ، صص 302 - 303 .
( 335 ) . ( ص 1175 ) : . . . اميرزاده محمد سلطان را فرمان داد كه به قلعهء فوچه - كه يك روزه راه از ازمير ، هم بر كنار دريا واقع است - توجه نمايند . . .
قلعهء فوس و جزاير متعلقهء به آن متعلق به دولت جمهورى ژن ( جنوا / ژنوا ) بوده كه در اين
هامش
( 1 ) .Rhodes .( 2 ) .Frere Guillaume de munte .