هنگام دفن پيامبر ( ص ) داخل قبر ايشان رفت اما بخارى با استناد به سخن ابن عباس مىنويسد كه او پيامبر را در هنگام دفن در قبر گذاشت . ابن عبد البّر مىنويسد كه او از سوى امام على ( ع ) والى مكه بوده ، ولى دار قطنى در كتاب الأخوة مىنويسد ، على او را والى مدينه كرد و برادرش معبد را والى مكه . قثم پس از شهادت امام على ( ع ) به همراه سعيد بن عثمان بن نعمان به سمرقند رفت و در آنجا شهيد شد . و برخى اندك گفتهاند كه در مرو فوت كرده است ؛ كه با توجه به گزارش شرف الدين على يزدى مشخص است كه او در سمرقند مدفون است . سال شهادت او را سال 57 هجرى قمرى ذكر كردهاند . براى اطلاع بيشتر دربارهء وى ، ر . ك : طبقات ابن سعد ، ج 7 ، ص 367 ؛ أسد الغابه ، ج 4 ، ص 197 ؛ تهذيب الكمال فى اسماء الرجال ، ج 23 ، ص 538 ؛ تهذيب التهذيب ، ج 6 ، ص 491 .
157 . ( ص 529 ) : كالبرق الخاطف و الريح العاصف چنان برق رباينده و باد تند وزنده
( 158 ) . ( ص 530 ) : خواجه عبد الملك : وى فرزند شيخ برهان الدين مرغينانى و از فقها و صدور تيمور گوركان بود . زندگى شگفتآور تيمور ، صص 66 ، 246 .
( 159 ) . ( ص 534 ) : شاه قطب الدين [ سيستانى ] ( 758 - 788 ه . ق ) : شاه قطب الدين از شاهان سيستان و معاصر تيمور است . پسر ملك عز الدين ( متوفى رجب 784 ه . ق ) و نوهء قطب الدين بن شاه ركن الدين محمود است . او پس از آنكه پدرش پير و فرتوت شده بود ، بر اثر دسايس اهل فتنه در سال 778 ه . ق بر پدرش شوريد و خواجه محمد عطا وزير كاردان پدرش را كشت و از عمويش شاهزاده ، حاكم اوق كمك خواست . ملك عز الدين پس از خبردار شدن از شورش فرزندش كه به هنگام غيبت او ، دست به اين كار زده بود به شهر زره بازگشت ، پسرش نيز ناچار به فرار نزد عمويش شاهزاده شد . ملك عز الدين از گناه پسرش چشم
ظفرنامه ( فارسى ) — صفحة 1424
مساهمون: شرف الدين على يزدى
ص١٤٢٤