تاريخ وفات اين دانشمند به من معلوم نيست ، شايد تا حدود 1900 ع حيات داشت ، و در اوقات نشاط علمى به عضويت انجمن شاهى آسيائى بنگال و بريتانيا نيز برگزيده شده بود ، مشار اليه در اثناى اقامت پشاور و سوات و هند بسى از نوادر نسخ پنبتو و پارسى را فراهم آورده و يا استنساخ كرده بود كه در حصهء كتب شرقى موزه بريتانيا در لندن كلكسيون خاصى بنام وى موجود است .
( 48 ) ملحقات طبقات ناصرى
ازين كتاب مفصلا اطلاعى نداريم ، ولى محمد قاسم فرشته در اثناى تحرير كتاب خويش آن را در دست داشت و از مآخذ خويش ميشمارد ، كه مؤلف آن شيخ عين الدين بيجاپورى بود ( فرشته ، مقاله دوم ص 75 ) ازين تذكار مختصر فرشته ميتوان فهميد كه اين كتاب پيش از عصر فرشته كه حدود 1015 ه باشد ، در هند نوشته شده بود ، و عين الدين بيجاپورى خواسته است بقيهء حوادث هند را بعد از منهاج سراج تا عصر خويش تكميل كند ، از نسخهء قلمى اين ملحقات خبرى ندارم ، و اشارت تاريخ هند كه در حيدرآباد نوشته شده نيز بودن اين كتاب را ثابت مىكند ( رك : تاريخ هند به زبان اردو ، ج 2 ص 44 ) ( براى تكميل اين مبحث ، رك : 78 )
( 49 ) التتمش ؟
اين نام در نسخهء اصل باملاهاى مختلف : ايلتمش ، التمش ، التتمش ضبط شده ، و در مطبوع كلكته عموما التمش آمده ، مورخين ديگر مانند فرشته و سجانراى ولن پوول هم باملاهاى مختلف ضبط كردهاند ، راورتى در حاشيه ( ص 597 ج 1 ) ترجمهء طبقات نويسد : كه در برخى از نسخ ايلتمش و در بعضى هم ايلتتمش نوشتهاند ، ولى از اشارات نسخ قديمه چنين پديد ميآيد كه جزو اول اين نام ( ايل ) باشد چون در ايل ارسلان ، ايلدوز و غيره . اما پارهء دوم آن مانند قليتمش و غيره خواهد بود ، بدايونى گويد : كه تركان طفلى را كه در شب كسوف ماه بزايد ، ايلتمش
i - yal - Timish
گويند [ ( 1 ) ] ولى راورتى اين وجه تسميه را هم
هامش
[ ( 1 ) ] اصل متن بدايونى : « وجه تسميه به ايلتمش آنست كه تولد وى در شب گرفت ماه واقع شده بود ، و تركان اينچنين مولود را ايلتمش خوانند »