و بدانك خلافست ميان مردمان كه دعا فاضلترست يا خاموشى و رضا ، گروهى گويند دعا بسر خويش عبادت است « 1 » از قول پيغامبر [ صلّى اللّه عليه و سلّم كه « 2 » ] الدّعاء مخّ العبادة آنچه عبادت بود به دو قيام كردن ، اولاتر از ترك زيرا كه « 3 » حق حق است [ سبحانه و تعالى « 2 » ] اگر بندهء را اجابت نيايد « 4 » [ و ] بمراد خويش نرسد بارى بحقّ خداى قيام نموده باشد « 5 » زيرا كه دعا اظهار بندگى و درماندگى بود « 6 » .
[ ابو حازم اعرج گويد اگر از دعا محروم مانم بر من دشوارتر باشد از آنك از اجابت « 2 » ] .
و گروهى گفتهاند خاموشى و مردگى در زير حكم و رضا دادن بهآنچه از پيش « 7 » رفته است از اختيار حق سبحانه و تعالى تمامتر و اولى « 8 » .
واسطى ازين گفت « 9 » اختيار آنچه « 10 » در ازل رفتست ترا بهتر از معارضهء وقت .
و پيغامبر صلّى اللّه عليه و سلّم خبر داد از حق تعالى گفت « 11 » هركه بذكر
هامش
( 1 ) - مب : گفتند دعا مغز عبادات است . اصل : مطابق متن عربى است .
( 2 ) - مب : ندارد .
( 3 ) - مب : پس دعا گفتن .
( 4 ) - مب : اگر بنده اجابت نيابد .
( 5 ) - مب : كرده باشد .
( 6 ) - مب : و درماندگى است .
( 7 ) - مب : بدانچ در سبق .
( 8 ) - مب : اولاتر و تمامتر .
( 9 ) - مب : واسطى گويد .
( 10 ) - اصل : بهآنچه .
( 11 ) - مب : و پيغامبر عليه السلام گفت خداى تعالى مىگويد .