تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله قشيريه ( فارسى ) — صفحة 76

مساهمون:

ص٧٦
هم او راست گويد گرسنگى چون قناعت باز و مساعدة كند نتيجهء فكرت بود و چشمهء حكمت و زندگانى دانش و چراغ دل بود . هم او راست كى گويد كى فاضل‌ترين عمل بندگان نگاه داشتن وقت ايشان است و اين آن بود كى اندر عمل تقصير نكنند و از حد فراتر نشوند . هم او گويد كه هر كى ادب از حكيم فرا نگرفته باشد هيچ مريد بوى بادب نگردد . و از ايشان بود ابو بكر عبد اللّه بن طاهر الابهرى از اقران شبلى بود و از پيران كوهستان [ صحبت يوسف بن الحسين كرده بود ] و پيران ديگر ، وفات او اندر سنهء ثلاثين و ثلاثمائة بود . منصور عبد اللّه گويد ابو بكر طاهر گفت از حكم درويش آنست كى او را رغبت نبود پس اگر بود و چاره نباشد رغبت وى از كفايت فراتر نشود . و هم به اين اسناد ابو بكر طاهر گويد چون با كسى دوستى كنى براى خداى ، به دنيا باز و بسيار مياميز . و از ايشان بود ابو الحسين بن بنان رحمة اللّه عليه ، نسبت بابو سعيد خرّاز كردى ، از بزرگان و پيران مصر بود . ابن بنان گويد هر صوفى كى اندوه روزى در دل دارد وى را كسب اولىتر . و گويد نشان آرام دل با خداى عزّ و جلّ آنست كى بدانچه نزديك خدايست ايمن‌تر باشد از آنك اندر دست او بود . و گويد از خويهاى دنى دور باشيد همچنانك از حرام . و از ايشان بود ابو اسحاق ابراهيم بن شيبان القرميسينى رحمة اللّه عليه ، پير وقت خويش بود و صحبت ابو عبد اللّه مغربى كرده بود و صحبت خوّاص و پيران ديگر . ابراهيم شيبان گويد هر كى خواهد كه از جملهء بطّالان بود گو رخصت را ملازم گير .