نامهء شاه عباس به نور محل ملكهء هند « 1 »
همواره سراپردهء عصمت پادشاهى و حريم حرمسراى عفت ظل اللهى به ميامن ذات قدسيه و شمايل صفات ملكيهء عليا جناب گردون قباب ، خورشيد احتجاب قمر ركاب ، بلقيس سباى عصمت ، مريم مهد عفت ، زهرا سيرت زهره سريرت ، مسند آراى حجلهء طهارت و خدارت ، زينت افزاى تتق ستر و نزاهت ، نقاوهء ملكات عالم ، خلاصهء بنات حوا و آدم ، صفوت مخدرات معظمهء زمان ، زبدهء مستورات مكرمهء عهد واوان ، درهء صدف نامدارى ، شمسهء فلك شهريارى ، ناموس عظماى مهد عليا :
بلقيس فلك قدر كه خورشيد جهانگير * از راى ضيا گستر او كسب كند نور
مزين و محلى باد و رياض آمالش به رشحات فضل ربانى فاخر و نامى و حضرت ذوالجلالش در كنف عصمت شامله حارس و حامى .
بعد از اهداى تحيت و دعا ، انهاى راى بيضا ضيا آن كه در اين ولا كه خاطر اشرف بالكلية از مهمات اطراف ممالك محروسه جمع شده و سردار والى روم كه با لشكر بى حد و مر به عزم استرداد بغداد آمده بود بعد از محاربات شكست عظيم يافته قريب پنجاه شصت هزار از آن جماعت به قتل رسيد ، جميع توپخانه و جباخانه و اسباب و يراق خود را انداخته فرار نمود چنانچه مجملى مسموع شده باشد و ما به
هامش
( 1 ) - عنوان نامه در نسخه : كتابت نواب گيتى ستانى به نور محل در باب تعزيهء شاهزاده پرويز ولد شاه سليم .