فراغ بال به مازندران جنت نشان نزول اجلال فرموده خانه زادهء قديمى تخته را به جهت تبليغ اخبار مسرت آثار اين فتح كه سرمايهء فتوحات در اين است روانهء سدهء والاى اعلى حضرت پادشاهى مىفرموديم . در اين اثنا ، خبر ملالت اثر قضيهء هائلهء جانسوز غم اندوز شاهزادهء نامدار عالى تبار ، مستغرق رحمت آفريدگار استماع افتاد .
حقا كه از اين خبر موحش انواع اندوه و غم و اقسام حزن و الم به خاطر محبت ذخائر راه يافته ضمير انور مكدر گرديد . چه توان كرد .
با قضا در نمىتوان آويخت * با قدر بر نمىتوان آمد
دم از جزع و فزع فرو بستن و به وجود فايض الوجود بندگان اعلى خاقانى ظل سبحانى شاكر بودن اولى است از آن مرضية الصفات ملكية الملكات مأمول است كه شيوهء رضيهء رضا و تسليم را مسلوك داشته تسلى خاطر اقدس برادر به جان برابرم نموده آيينهء ضمير آن نور پرورد الهى را از غبار ملال مصفى سازند :
كه بر خاطر پادشاهان غمى * پريشان كند خاطر عالمى
در عالم و داد و اتحادى كه فى ما بين بندگان اعلى حضرت ثريا منزلت پادشاهى و اين نيازمند درگاه الهى واقع است و اصلا دوئى و جدائى منظور نيست ، اگر آن عليا حضرت نيز اين دولتخانه را خانهء خود دانسته مهمى كه در اين صوب بوده باشد بىتكلفانه به منسوبان اين دودمان رجوع نمايند هر آينه موجب ازدياد مواد محبت و يگانگى خواهد بود .
هميشه سرادقات عفت و طهارت جلوهگاه مقصورات خيام جاه و جلال باد . « 1 »
هامش
( 1 ) منشآت عبد الحسين نصيرى طوسى نسخهء خطى به شمارهءSup .1838 كتابخانهء ملى پاريسFond . Pers