شفيع امم خاتم انبيا * سپهر رسالت شه اصفيا
رسول عرب شاه يثرب حرم * طفيل رهش هم عرب هم عجم
شهسوارى كه در هنگام عروج بر معارج ملكوت براق برق سيرش به يك پويه بساط جبروت درنوشت و وقت صعود بر مدارج جبروت مركب آسمان - پيمايش از صوامع ملكوت به يك طرفة العين درگذشت .
شعر
چون گل ازين پايهء فيروزه فرش * دست به دست آمد تا ساق عرش
همسفرانش سپر انداختند * بال شكستند و پر انداختند
رفت به آن راه كه همره نبود * اين قدمش زان قدم آگه نبود « 1 »
اللهم صل و سلم عليه و آله البررة الاصفياء و عترته الخيرة الاتقياء الذين هم مفاتيح الهدى و مصابيح الدجى . سيّما مسند نشين اورنگ ولايت و دين پرورى و فرمانفرماى كشور وصايت و شريعت گسترى ، شاهنشاهى كه مناشير جبروتش به طغراى غراى انى جاعلك للناس اماما مصدور و معنون است و عالى جاهى كه نشان شهرياريش به توقيع وقيع
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ
« 2 » و رسوله موقّع و مزيّن .
بيت
اى شهنشاه آسمان پيماى * از كرامت بر آستانش جاى
پادشاه ممالك ايمان * رهنماى مسالك ايقان
ملك را از ولايتش تزيين * شرع را از حمايتش تمكين
وارث مرتبهء وصايت و امامت ، والى مملكت هدايت و كرامت ، شهسوار
هامش
( 1 ) - اشعار از مقدمهء مخزن الاسرار نظامى است .
( 2 ) -إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ( سورة المائدة 55 ) . شيعيان على ( ع ) نزول اين آيه را در حق مولاى خويش مىدانند . چه تنها او بود كه در هنگام ركوع انگشترى خويش به سائلى بخشيد .