متعاقب واسكودوگاما « 1 » كه ، به راهنمايى دريانوردى مسلمان ، راه بحرى هند را پيدا كرد ، پاى اروپائيان به خليج فارس باز شد و نخست آلبوكرك پرتغالى در سال 913 ه .
( 1507 م . ) بدين خليج راه يافت و پس از آتش زدن شهر مسقط ، مركز عمان ، كه از شهرهاى تابع امير هرمز بود ، خود را به ساحل بندر هرموز رسانيد و اندكى بعد ، به زور اسلحهء آتشين بر امير هرموز ، كه كودكى دوازده ساله بود ، غلبه كرد و او را مجبور نمود كه هر ساله خراجى به ميزان پانزده هزار اشرفى به دولت پرتغال بپردازد . ازين گذشته ، وى با امير هرموز قراردادى منعقد كرد كه اولا هيچيك از كشتيهاى بومى بدون اجازهء مأموران پرتغالى در خليج تجارت نكنند و ثانيا كالاى پرتغالى از پرداخت حقوق گمركى معاف باشد .
آلبوكرك « 2 » در جزيرهء هرموز و اطراف استحكاماتى بنا كرد كه اهم آنها در محلى به نام مورونا در جزيرهء هرموز بود . و به اتكاء همين دژهاى مستحكم و كشتيهاى نيرومند بود كه چون شاه اسماعيل اول از امير هرموز خراج ساليانه طلبيد ، سردار پرتغالى جواب داد كه هرموز را به قدرت شمشير گرفتهايم و متعلق به دم مانول پادشاه پرتغال است و امير هرموز اجازه ندارد جز او به كسى خراج پردازد .
آلفونسو دالبوكرك در سال 921 ه ( 15 دسامبر 1515 م . ) درگذشت . ولى تسلط پرتغاليان بر سواحل خليج همچنان برقرار بود و كشتيهاى پرتغالى انحصار تجارت خليج
هامش
( 1 ) -Vasco do Gama( 2 ) -Alfanso d Albuqerqu