ايران عهدنامهاى مشعر بر صلح و صلاح نزد سلطان عثمان فرستاده ، سردار نيز بايد درين باب عهدنامهاى سپارد . خليل پاشا هم عهدنامه نوشته « به مهر خود و سجل قاضى عسكر و مفتى و معارف لشكر و عظماى امرا » رسانده به ميرزا محمد حسين داد و او را روانهء خدمت شاه عباس نمود . به رسيدن وى ، قرچقاى خان هدايايى را كه شاه عباس براى سردار ترك فرستاده بود ارسال داشت .
قرچقاى خان ، بنا بر دستور مخدوم خويش ، تركان را قدم به قدم تعقيب نمود .
به طورى كه هر جا تركان چادر مىزدند ، چادر سپاهيان قزلباش را پشت سرخويش مىديدند . به پاس اين نيكو خدمتى ، پس از رفتن تركان ، شاه عباس قرچقاى خان را به حكومت و امير ألامرائى كل آذربايجان مفتخر ساخت . اما چون اين انتصاب ، يعنى انتصاب سپهسالار سپاه ايران در آذربايجان ، موجب وحشت و بدگمانى خليل - پاشا شده بود ، كمى بعد شاه عباس وى را به حكومت خراسان فرستاد .
خليل پاشا ، در استانبول ، در امر صلح كوشيد و دربار عثمانى سفير ايران را با اعزاز تمام پذيرفت و در سال 1029 ه . ايلچى ترك ، به نام ابراهيم آقا ، همراه يادگار على سلطان خلفا به دربار شاه عباس رسيد و مكتوب محبتآميز سلطان عثمان را تقديم نمود . سلطان عثمان درين نامه اصول سياست صلح را پذيرفته بود . شاه عباس نيز متقابلا تخته بيك يوزباشى استاجلو را با هداياى ارزنده و نامهاى به عنوان فرمانرواى عثمانى فرستاد و امر آشتى بر اساس مصالحهء سلطان سليمان و شاه طهماسب استوار گرديد . با اين تفاوت كه ناحيهء آخسقهء گرجستان كه در زمان شاه طهماسب جزو سرزمين قزلباش بود به تركان تعلق گرفت و در عوض ناحيهء در تنگ قلعهء زنجير بين ايران و عراق عرب كه قبلا جزو متصرفات تركان بود ضميمهء مرز و بوم قزلباش گرديد .
بدين ترتيب بار ديگر صلح و دوستى بين دو كشور ايران و عثمانى برقرار شد . اما دوران اين مصالحه بسيار كوتاه بود . زيرا سلطان عثمانى در سال 1031 ه .
به دست ينى چريان به قتل رسيد و سلطان مصطفى ، بار ديگر به سعى ينى چريان ، بر
شاه عباس ( مجموعه اسناد و مكاتبات تاريخى همراه با يادداشتهاى تفصيلى ) ( فارسى ) — صفحة 127
مساهمون: عبد الحسين نوائى
ص١٢٧