1 سلجوقيان كرمان
بسم اللّه الرحمن الرحيم
[ ملك قاورد ]
دادار جهان ، اگر دو بودى ، نه يكى « 1 » * دادار بدى « 2 » و لشكرستان « 3 » دكى
. . . و با بهرام « 4 » قومى ديلم بودند مهاجر و بيچاره و هرگز لشكر ترك نديده و آواز كمان و گشاد بازوى ايشان نشنيده ، و در خدمت ملك قاورد از حشم خدم تركان پنج شش هزار سوار بودند همه بر خانهء زينزاده و در جامهء زره پرورده ، شغل همه در روز كين اعلاء لواى ملك و دين و فراش شب نمد زين ، شعر :
همه را با هيون تازى شغل * همه را با سيوف هندى كار
رخش در زيرشان چو غرّان شير * نيزه در دستشان چو پيچان مار
چون بحومهء شهر نزول كردند بهرام در شهر رفته دروب چهارگانهء شهر فروبست ، چه هنوز در ربض « 5 » شهر بردسير « 6 » هيچ عمارت نبود و در ايام دولت سلجوقيان ، انار اللّه براهينهم ، ربض شهر بردسير عمارت يافت . ديلمان ژوپينى [ چند ؟ ] كه آلت
هامش
( 1 ) - نسخهء چاپ ليدن از اين بيت شروع مىشود و چنان كه در مقدمه گفتهايم ، هوتسما قسمت اول كتاب را كه ربطى به سلاجقهء كرمان نداشته است چاپ نكرده است .
برداشت مطلب ازينجاست كه در كرمان حاكمى بنام بهرام كه از طرف ديلميان بر كرمان حكومت ميكرد مورد حملهء لشكريان ترك قرار گرفت و چون مقاومت نتوانست كردن ، ناچار تسليم شد . . .
( 2 ) - نسخه ليدن : بودى ،
( 3 ) - لشكرستان ، نام پدر بهرام ديلمى صاحب كرمان بود در عهد قاورد ، و « دكى » نام پدر لشكرستان بود : ( و صاف الحضره ص 285 ) .
( 4 ) - در نسخه ليدن به غلط بانهزام چاپ شده است .
( 5 ) - ربض ، شارسان ، نواحى اطراف ارگ .
( 6 ) - بردسير ، درين كتاب هرجا نام بردسير آمده است مقصود شهر فعلى كرمان است كه بدين نام خوانده ميشده ، نه بردسير قريهء معروف فعلى كه در 14 فرسنگى مغرب كرمان است . در جهاننامه آمده است : « بردسير ، گواشير را گويند از شهرهاى كرمان » . ( جهاننامه مصحح دكتر محمد امين رياحى ص 68 )