پرورداندن .
حضاير - جمع حضيره به معنى مقدمه سپاه ، جماعت .
حطّاب - هيزمفروش .
حظيره - محوطه ، چهارديوارى .
حلىّ - زينتها .
حمر - جمع احمر .
حمل - نام برج اول از دوازده برج فلكى برابر فروردينماه .
حمول - حليم ، بردبار .
حنوط - بوى خوش براى مردگان .
حيض - بىنماز شدن زن ، خارج شدن خون از زن ماهى يك مرتبه به مدت چند روز .
« خ »
خارت - كارت ، نقشه .
خاصّهتراش - سلمانى مخصوص پادشاه .
خاطف - درخشندگى كه چشم را خيره كند .
خامد - خاموش ، ساكت .
خبث - پليدى - ناپاكى .
خبط - اشتباه . خبط دماغ : شوريدگى .
خدّ - رخسار .
خرسيس - لفظ تركى به معنى دزد .
خرق - پاره كردن .
خروف - بره نر .
خستن - آزردن ، زخمى كردن و زخمى شدن .
خضر - سبز ، جاى سبز و خرم .
خضرت - رنگ سبز .
خطّاف - دزد .
خطب - كار بزرگ .
خطر - شرف و بزرگى قدر و مقام .
خط رحال - پايان سفر .
خلط - درهم آويختن چيزى با چيز ديگر .
خن - خانه زير كشتى .
خوشيدن - خشكيدن ، خشك شدن .
خياره - دندانه ، گنگره .
خياط - سوزن .
خيف - جاى بلندتر از مسيل آب در دامنه كوه .
« د »
درر - درّها .
درع - زره ، جامه جنگى .
دز - دژ .
دقايق - باريك و ريزه .
دمع - اشك چشم .
دهره - داس ، شمشير .
ديبه - ديبا ، ابريشم .
ديجور - تاريكى شب ، شب دراز و بسيار تاريك .
« ذ »
ذاكون - نگا . زاكون .
ذايدطيش - دوركننده سستى ، سرحال و عاقل بودن .
ذباب - مگس .
ذرع - مقياس طول معادل 104 سانتىمتر .
ذروه - بلندى ، اوج .
ذلول - رام ، مطيع .
ذميم - نكوهيده ، زشت .
ذنوب - گناهها .
ذو المنن - صاحب احسانها .
« ر »
راسيات - محكم .
راويه - مشك آب .
رايض - رام و دستآموز .
رحال - جمع رحل به معنى منزل .
رجل - پا .
ردا - بالاپوش .
رزانت - باوقار بودن .
رزين - سنگين .
رطب - تر و تازه .
رطب لسان - خوشبيان .
سفرنامه فرهاد ميرزا ( فارسى ) — صفحة 392
مساهمون: غلام رضا طباطبايى مجد
ص٣٩٢